pers > kollum's > detail
Kollum fan Henk van der Veer
Wij fan de Hillside

De man fan Staal


De laaste wedstrieden fan ut oulopen seizoen kreeg ie de ene poat amper mear foar de andere. Syn hele imposante lyf sputterde teugen. Hij liet um deur de slagersdochter insmeare met liters Kajapoetoaly. Om’e nòcht. Syn hersens wúden wel, bedochten de moaiste skijnbewegingen en de fraaiste aksy’s. Mar ut onderstel kraakte en nyt su’n bitsje ok. Ut was amper mear om an te siën. Niks en dan ok helemaal niks was der mear over fan de jonge Adonis út nòch nyt eens su lang ferflogen foetbaltieden. De jaren dat ie as un jonge god over de immer groëne foetbalfelden floog. Dat ie skoarde om ut leven, ut ene fraaie doelpunt na ut andere. De matsjedoar fan O.N.S. 6, de gangmaker, dy’t de hele Friese Foetbal Súdwesthoek op saterdachmiddach in ’e búse hat.

Na de winterstop was de klad der foargoëd in kommen, hij raakte gyn bal mear. Wat overbleef waren syn peptalks in de rust. Ideréén, ja gynéén útsonderd, kreeg ferbaal op syn faly omdat ut nyt ging su as ut gaan moest. En wie nyt om lyk wú, kon un plestiek bekerke gloeiend hite Pickwick- tee teugen de beswitte bealch krije. ‘Stil, ik bin an ut woard!’ Of wij dat nyt in de gaten hadden. Mar wij gunden um syn plesier, lieten um gewoan even útraze. Der was hoochút us één, mar dy wurde ok al nyt mear foar fol ansiën, dy’t sei ‘eh je honnekòp, rekkest sels ek gjin bal’.

Blykber trok ut foetbalwonder fan welear um dy woarden tòch un bitsje an, want in de útwedstryd teugen Hielpen 2 sette ie um self op ’e wissel. Ut elftal draaide dêr an de boarden fan de foarmalige Súdersee ineens as un tierelier. Utslach 1-6!! En ut huzarestukje wurde ok nòch fastleid op film. Uteraard mocht ie fan umself nòch wel even infalle en hij eiste metéén wear un hoofdrol op: un penalty nimme op de Seedorf manier…
Wat un drama trouwens dat ut klepke op ut moment suprême foar de lêns fan de digitale kamera sat. Anders hat ut nageslacht jaren na disse mislukte pengel nòch nageniete kannen fan dy onovertroffen aksy.
Il fenome was na ouloop fan dy gouden partij blykber mear fan syn à propos as wij dochten. Hij nam self ‘per ongeluk’ de autosleutels fan één fan syn elftalmaten met, sudat dy nòch un kear met de reservesleutels naar ut havenplak riede mocht om syn bolide op te halen.

Ondertussen is de kompetisy foarbij, ut sesde het um wear handhave kannen. Krekt even boven de roaie streep, ut maksimaal haalbare foar foetballers met minymale kapisiteiten. Want dy woarden brúkte hij heeltyd faker, ut meest teugen mij: ‘dou must mar moaie ferhaaltsjes skriëve, mar foetballe kanst nyt, dou hest minimale foetbalkapisiteiten’.
En ik sweech. Lei avens de geesteleke pine te ferbieten op’e bank en gúlde nachts ut Marjolein Bastin-kussen nat met soute tranen fan sufeul foetbalferdriet.

Mar wat de meeste indruk maakte waren syn dreigementen, dat ie met ingang fan ut nieuwe seizoen ‘beslist’ nyt wear met oans foetballe wú: ‘Ik hou der écht met op. Echt hoar!’
Freeslek, hij de ras-O.N.S.’er dy’t oans elke week an de stamtafel onder de neus wreef dat ie al mear as 1000 (dúzend!!) wedstrieden foar O.N.S. speuld hat, wú ophouwe met foetballen!

Gelukkech hew ik út hele betroubare bron fernomen dat ut bij dreigementen bliëve sal, want hij kan nyt sonder foetbal. Hij kan nyt sonder oans. Hij is gewoan even an un somerstòpke toe.Mocht ut dan toch werklek su weze dat ie de foetbalskoenen foargoëd an de wilgen hangt, dan mut disse man fan mear as dúzend wedstrieden un standbeeld hewwe.

Uteraard fan roestfrij staal!


Henk van der Veer







Onder ONS, 27 mei 2004
 
 
<< kollum's