pers > op'e planken > detail
Resênsy fan Henk van der Veer
Muziek maken scheelt een psychiater

Rinke & Wietske: ‘Muziek maken scheelt een psychiater!’


‘Muziek maken, scheelt een psychiater!’, Rinke Schroor weet het zeker. Hij vormt samen met zijn vrouw Wietske het muzikale duo ‘Rinke & Wietske’ uit Leeuwarden. Het stel werd al eens vergeleken met Sony and Cher, met Gert en Hermien, met de Carpenters en zelfs met BZN.
De Gert en Hermien-sound is ongetwijfeld aanwezig, maar Rinke en Wietske zijn toch vooral zichzelf. Kortgeleden kwam hun tweede Friese CD uit: ‘Fryslân sjongt mei’. Overal waar het tweetal komt gaat het publiek uit zijn dak, zoals onlangs tijdens de finale van het Leids Festival voor het Levenslied. Met hun friestalige liedjes wonnen ze een derde prijs op dit pretentieuze festival. Friesland Post op bezoek bij Rinke & Wietske.

Het gesprek verloopt zo nu en dan chaotisch, omdat Rinke en Wietske spontaan een akoestisch mini-life-concert geven. Muziek zegt meer dan 1000 woorden. Rinke en Wietske treden samen al twintig jaar op en bijna overal waar ze spelen worden ze teruggevraagd door zaal-en caféhouders. De muzikale achtergrond van beiden verschilt nogal. Rinke Schroor (43), die consequent Liwwarders praat, over zijn muzikale roots:

“Fan oarsprong bin ik koardirigent en hew in ut ferleden diverse koaren dirigeard. Toen ik nòch mar16 jaar was bespeulde ik al ut orgel fan de Bonifatiuskerk in Liwwarden. Trouwens as jonkje fan negen skreef ik al myn eigen liedsjes. Dy skreef ik op myn manier in noaten op, terwijl ik nòch gyn noat leze kon. Ik wú fan jongs af an graach liedsjes komponeare. Uteindelek mocht ik op orgelles, omdat pianoles, wat ik liever wú, om praktise reden nyt kon. We woanden in un heel gewoan hús en pianospeule sú tefeul overlast foar de buren betekene. Ut orgelspeulen ging heel bêst, der sat útdaging in om stukken fan Bach en Teleman te speulen. Ik kreeg les fan kerkorganist Jack Post, dy’t onder andere ut orgel fan de Bonefatius bespeulde. Hij het mij heel wat kneepkes fan ut fak bijbracht. Op latere leeftyd, ik sal un jaar op twintech weest hewwe, hew ik un dirigentekursus folgt fan de Stichting Nederlandse Koren Organisatie.”

Wietske Schroor(36) komt volgens eigen zeggen uit een à muzikaal gezin. Bij haar schoolvriendinnetje Maaike, dochter van de hoofdmeester uit Blija, deden ze aanmerkelijk meer aan muzikale vorming. Wietske: “Maaike siet op oargelles en dat fûn ik hiel ynteressant. Fan har haw ik de Vlooienmars dan ek leard. En as wij sneins mei de skoalmasterfamylje in blokje omgongen yn de auto waard der omraak songen. Dat wie bij ús thús net sa, dêr stie trouwens op snein wol de radio al oan, op de geheime sender. Op dy senders hearde it sjongen fan Corrie Konings en tocht ‘as ik letter grut bin dan wol ik ek sjonge’. Sa betocht ik oeral twadde stimkes by.”

Op haar tiende jaar verhuist Wietske met haar ouders naar Beetgumermolen. Als Wietske een jaar of 14 is meldt ze zich aan bij het plaatselijke gospelkoor, waarvan Rinke Schroor dirigent is. Wietske en Rinke krijgen later een verhouding en in 1984 treden ze voor het eerst met z’n tweeën op. Als gospelduo, met Friestalige teksten. Die tijd ligt inmiddels ver achter hen, Tegenwoordig maken ze muziek die een heel breed publiek aanspreekt. Om een juiste omschrijving te geven van het sjenre muziek dat ze maken valt nog niet eens mee.

Gert en Hermien

Wietske Schroor: “ At je man en frou binne en je sjonge op in bepaalde manier, dan krije je in spesifike sound. It publyk is der doe op in gegeven stuit mei begûn troch te sizzen ‘jimme binne krekt Gert en Hermien at jim sa sjonge!’ En earlik is earlik, it leit ús ek wol om sa te sjongen.”
Rinke vond die vergelijking met het landelijk bekende muzikale echtpaar helemaal ‘nyt su leuk’ Wietske daarentegen stoorde het niet. “Ik wie dy muzyk fan thús út wol wat wend. Us heit hie wol LP’s fan Gert en Hermien. Mar om no kear op kear fergelike te wurden mei Gert en Hermien dat makket my ek net bliid. Der leit fansels wat in bepaalde smet op harren namme.We binne no eigenlik op in punt kommen dat it ús niks mear skele kin, wij binne Rinke en Wietske. Oan it publyk merke we gewoan dat se de muzyk fan Gert en Hermien graach hearre meie, at wy it mar sjonge.”

In 1992 schreef Rinke trouwens nog wel muziek voor de comeback-CD van Gert en Hermien. Het contact ontstond toen de Leeuwarders Gert en Hermien tegenkwamen tijdens een radioprogramma. Tijdens de radio-uitzending zongen Rinke en Wietske zelfgeschreven liedjes van Rinke, waarvan Gert nogal gecharmeerd van was. Rinke ging op het verzoek van Gert in om een bandje met eigen nummer op te sturen. Binnen een dag reageerde Gert al dolenthousiast. Uiteindelijk kozen de producers van Gert en Hermien hun platenmaatschappij één nummer uit voor de comeback-CD.

Leids Festival voor het Levenslied

Marius de Boer, platenbaas van Marista en manager van Rinke en Wietske, maakt het muzikale duo in mei 2003 attent op het bestaan van het Festival van het Levenslied. Sterker nog, hij schrijft Rinke en Wietske in voor de voorronden van het festival. Wietske Schroor over die happening: “We kamen dêr yn Leiden en krigen de opdracht om yn twa kroegen te spyljen. Tweintich minuten muzyk meitsje en de groepen dy’t der foar soargen dat ‘het dak van de tent ging’ soene yn’e finale komme. En dêr stiene wij dan midden yn Leiden mei Frysktalige nûmers as ‘Beppe Ruerdsje’ en ‘Dat doch ik allinne foar dy’. Gjinien ferstie ús teksten. Dochs wisten we de sfear der wol yn te bringen en rekken mei, sa’t se seine, ‘met kop en schouders’ yn de finale. Yn oktober hawwe wy yn de finale west en stiene as ienige Friezen tuskken allegear Hollâners op it poadium. We waarden úteinlik tredde. De grutste krityk fan de sjuery wie dat se ‘de tekst qua levenslied niet beoordelen konden.”

Kabinet Kok

Over muzikale stunten gesproken, Rinke presteerde het een aantal jaren geleden om zijn solo CD, ‘Gevleugeld menu’, aan het voltallige kabinet van Wim Kok te overhandigen. Het gebeurde toen het gezelschap in Friesland te zeilen was. Toenmalig minister Jan Pronk reageerde middels een enthousiaste bedankbrief op het schijfje met licht klassieke pianomuziek.
De brief wordt door Rinke bewaard als een kleinood, omdat hij respons op wat hij doet erg belangrijk vindt. Rinke over zijn publiek: “Bij elk optreden groeit ut entûsiame, steeds mear mênsen. Ik fyn dat ontsettend leuk. Je siëne dan lui dy’t ok bij foarege optredens ware, je krije un steeds groater wurdende groep om je heen. Ut begint un soarte fan family te wurden. Dat waardear ik su hè. Dy mênsen hew ik gewoan noadech. Fan arogansy fan artysten kan ik my dan ok folstrekt niks foarstelle, brrrr! Alle kearen wear mear publyk dat út syn dak gaat. Ik bin al klein, mar dan wurd ik nòch kleiner.”

Illustratief voor Rinke’s afkeer van wat hij noemt ‘mênsen dy’t hun kultureel boven anderen ferheffe’ is de volgende anekdote die de rasmuzikant wel even kwijt wil:

“Ik hew ut us un kear metmaakt dat ik bij un konsert fan Gerswin sat. Naast mij un frou met ut partiture op ’'e skoat, notabene. Sat se bij de ferkearde bladsijde te kieken. Ik stoatte har even an en wiesde met myn finger naar de goeie pagina en sei 'mevrouw U moet bij deze bladzij zijn'. Ik hew se na de pauze nyt wear siën.”

Wietske is wat de respons van het publiek betreft een beetje nuchterder: “Ik hew net soks as Rinke fan ‘ ìk moat’. As ik allinne myn faatwasser fulle moast, dan song ik ek wol.”

Fryslân sjongt mei

De splinternieuwe CD van Rinke en Wietske, ‘Fryslân sjongt mei’, werd afgelopen Koninginnedag in een bomvol Zalencentrum Tivoli gepresenteerd. Niemand minder dan Teake van der Meer overhandigde het echtpaar Schroor de CD met Friese smartlappen. Het publiek genoot met volle teugen en dat is wat bij Rinke en Wietske voorop staat: “Minsken bliid meitsje. As it moat mei muzyk fan Gert en Hermien. Mar wij binne en bliuwe Rinke en Wietske!”






Friesland Post, augustus 2004
 
 
<< terug