pers > kollum's > detail
Kollum fan Henk van der Veer
Túndorp in bloei

Túndorp in bloei


‘Goeiemòrren Van der Wal! Hewwe je ok eefkes tiid foar mij?’ Zonder het antwoord af te wachten stapte Teake Túndorp over de drempel van het wijkservicebureau aan de Johan Willem Frisostraat 109. Luuk van der Wal, verhuurmedewerker op de afdeling Woondiensten van Patrimonium, was druk bezig met het opplakken van enkele krantenknipsels over de renovatie van de wijk Tuindorp/Sperkhem.

‘Tuindorp Sneek wordt wijk voor de toekomst’, staat er boven het stukje in de Leeuwarder Courant van 06-03.02. ‘We moeten ruimte maken om van Tuindorp een wijk voor de toekomst te creëren. Het hele plan is van grote betekenis voor Sneek.’ De journalist van het Hoofdblad voor Friesland had deze historische woorden van wethouder Netty Weenink keurig opgetekend in het verslagje over de officiële start van het renovatieproject.

Boven het stukje in het Friesch Dagblad, een wat weemoedige titel ‘Afscheid van het vertrouwde Tuindorp’. Een positief verhaal overigens van het FD: ‘Wijkbewoner Wiebe Jager ziet het helemaal zitten. “Kwa útstraling wurdt de wyk aans noch sjiker as ‘De gele wyk’ yn Snits, denkt hij. De eerste woningen worden in januari opgeleverd. Over vier jaar worden de laatste woningen gesloopt. Veel bewoners kunnen dus nog even blijven zitten. “Der binne lykwols âlde wyfkes dy’t de hiele húshâlding al ynpakt hawwe.”

Luuk van der Wal schuift de knipsels aan de kant en biedt Teake een gemakkelijke stoel aan.
‘Morgen Teake. Bakje?’
‘Slaat un A.O.W.’er noait ou, en helemaal nyt as ut fan ‘e groate jonges gaat. Met melk en súker graach.’
Terwijl ‘sociaal coördinator’ Luuk ( ‘gewoan un hele geskikte fent’ volgens Teake ) twee kopjes koffie ingiet begint Teake al te vertellen.

‘Jaja, dy krantelui kanne ut moai sêge Van der Wal, mar ik siën der teugen op as hangen. Dy hele ferhuzerij is fanself nyt su mar wat. Nau hew ik in ‘e loop fan ‘e jaren al heel wat spul bij ut groffuil setten, mar achter de lúkjes dêr staat mij toch un spul! Ut griist mij an. Dat is trouwens ok de reden wêrom dat ik hier fanmòren even delkom. Ik wú eigenleks noch us presys fan jou hore hoe’t ut nau sit met dy fergoedings at je ferhúze. As ik de lui bij mij in de straat love mach, dan siën se nyt op un paar stuvers mear of minder. Hewwe jou dy informasy ok?’

‘Ik zoek de papieren er bij Teake. Van horen en zeggen liegen de mensen het meest. Eens even kijken…hier heb ik al wat informatie over de verhuiskosten. Huurders die hun woning vanwege sloop moeten verlaten kunnen kiezen tussen twee voorstellen. De eerste mogelijkheid is een bedrag van € 2.042, zeg maar zo’n 4500 gulden, waarbij de verhuizing door een erkend verhuisbedrijf wordt geregeld. De tweede mogelijkheid is een vergoeding van 5500 gulden, waarbij men zelf de verhuizing regelt. In dat laatste geval kan men nog steeds via ons en op onze kosten een aanhangwagen of bestelauto aanvragen. De huurder komt gedurende een periode van maximaal drie dagen in aanmerking voor een aanhangwagen, een boedelbak, waarmee naar de nieuwe woning verhuisd kan worden.
Voor deze regeling is het van belang dat er voor de woning een sloopbesluit is genomen. Huurders die in bijvoorbeeld 2003 of 2004 moeten verhuizen omdat de woning dan op de planning staat voor sloop, hebben recht op een vergoeding als men de woning eerder verlaat.
En dan lees ik hier verder nog, en dat is zeker niet onbelangrijk Teake, het volgende: ‘Huurders die hun woning vanwege sloop definitief moeten verlaten hebben bij verhuizing recht op kwijtschelding van de laatste maand huur van de oude woning om zo dubbele lasten te voorkomen.’

‘Kyk dat is nau praat dêr’t ik wat an hew’, onderbrak Teake de informatiestroom van Luuk.
‘En wannear krije je dat geld dan?’
‘Die tegemoedkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten wordt in twee termijnen uitbetaald. Vijftig procent bij het ondertekenen van een huurcontract voor een vervangende woning en de andere helft, nadat de oude woning correct is opgeleverd. En de sleutels van de oude woning bij Patrimonium zijn ingeleverd.
Trouwens het hele verhaal staat ook in het boekje ‘Tuindorp in bloei’, ik geef u even één mee.’

‘Ik weet foarlopech wear genoech Van der Wal. Je wurde bedankt. Mar foar ik naar hús toe ga, skiët mij noch un moai ferhaal over ferhúzerij in ’t sin. Ut gebeurde in ‘e tiid dat Niemendal hier in Sneek de ferhúzingen noch fersorgde. Se deden dat met fan dy groate Belgise trekpeerden foar de wagen. Nau gebeurde ut wear us dat dy beesten goed sketen hadden. Ik miende dat ut op ‘e Oasterdyk was. Ik noem gyn namen, mar ut was in elk gefal un bekende Sneker. Un stadstype. Dy sat op ‘e knibbels bij dy groate peerdefigen te boetsearen. Plisy Ruis dy syn ronde deed, kwam bij um staan en zei: ‘Wat doe jij nu beste kerel?’ En oans kunstenaar, dy’t òp noch om sach antwoardde: ‘Ik maak un postboade!’ Plisy Ruis froeg dêrna: ‘Waarom kneed je geen agent?’ En wete jou toen wat dy bekende Sneker sei?
‘Kan ommers nyt Ruis, dêr hew ik te min stront foar!’

Met een dikke grijns op z’n immer vrolijke gezicht verlaat Teake Túndorp het wijkservicebureau. Als hij buiten is steekt hij z’n duim naar Luuk van der Wal op en verdwijnt om de hoek van de J.W. Frisostraat.


Henk van der Veer







Wijd en Zijd, 27.09.2003
 
 
<< kollum's