pers > kollum's > detail
Kollum fan Henk van der Veer
Veranderingen in Nij Túndoarp

Veranderingen in Nij Túndoarp


‘Uit kousen en kluizen. Uw geld! Voor meer huizen!’ Teake Túndorp kan een glimlach niet onderdrukken als hij terugdenkt aan het motto waarmee de gemeente Sneek een halve eeuw geleden de woningnood probeerde te lenigen. ‘Must nyt altiten achter om siën’, zou zijn kameraad Dikke Pieter wel zeggen, maar Teake heeft nu eenmaal historisch besef.
En aan het einde van een kalenderjaar wil Teake graag even terugblikken.

Trouwens het kalkstenen monumentje in het plantsoentsje voor zijn woninkje aan de Graaf Adolfstraat houdt het verleden levendig. ‘Volk in Nood, Eendracht groot’, staat op de voorkant van het voetstuk van het eenvoudige kunstwerkje. Twee mensenfiguren die met omhoog geheven armen gezamenlijk een dak boven het hoofd dragen.
Zo vlak na de oorlog had Nederland te maken met schaarste aan kapitaal waardoor het voor gemeenten moeilijk was aan geld te komen. Via een obligatielening werd geprobeerd geld te lenen bij de inwoners van Sneek. Uiteindelijk brachten de burgers een kleine zes ton op, tegen een rente van 4%, waarvoor 75 woningen gebouwd konden worden. Hoeveel van zijn buurgenoten zouden deze geschiedenis nog weten?

Een halve eeuw na dato staat heel Tuindorp weer op de kop, de vrachtauto’s rijden af en aan en na de sloop van de verouderde huizen worden de nieuwe woningen in ras tempo uit de grond gestampt. Alle dagen ziet Teake hoe de buurt figuurlijk, maar ook zeker letterlijk groeit.

Terwijl het waxinelichtje onder het theepotje vreemde schaduwbeelden op het behang tovert, mijmert Teake in het schemerduister over al de veranderingen van het afgelopen jaar.
Dan gaat de voordeurbel. Teake schrikt op uit zijn prakkesasy’s en loopt naar de deur. Op het kokosmatje, WELKOM, staat Dikke Pieter.

“Haré Teake. Bakjetied. Of hest de koffy nòch nyt brún?”
“Kom der in Pieter. Ik hew de tee nòch op ut lichtje staan, mar ik sal koffy sette.”

Even later zitten de beide mannen aan ‘un bakje’ en gaat het gesprek al gauw weer over de ontwikkelingen in Tuindorp.

“Dou hest ut hier ut oulopen jaar aardech rusteger foar de glazen kregen Teake, sinds de openstelling fan ’e Stadsrondwech. Un soad automobilisten dy’t anders over de Toppenhústerwech de stad binnenreden gaan nau over de nieuwe Rondwech. Hest fòlgens mij ok helemaal gyn last mear fan files as de brugge openstaat. Ut slúpferkear is foar un groat deel oplost deur de anleg fan de Rondwech en ut akwakdukt”, zo begint Pieter over de verkeersproblematiek.

“Ut skeelt de helft”, antwoordt Teake. En volgens de bewoner van de Graaf Adolfstraat heeft de vermindering van het sluipverkeer nog een ander gunstig effect op het woongenot in de gerenoveerde buurt: “We hewwe hier nau feul minder last fan lawaai en stinkerij.”

“Oulopen saterdach is ut nieuwe parkearterrein fan ut Súdersportpark ok in gebrúk nommen. Hewwe we in ut weekend as der foetballerij is ok minder last fan al dy auto’s. De ingang fan de foetbalterreinen is nau ferplaatst naar de Alexanderstraat”, weet Teake ook nog te vertellen.

“De plannen komme dus allemaal wel út”, doet Dikke Pieter er nog een positief schepje bovenop.

“Hoe sit dat hier eigenlek met de parkearderij, hewwe de hearen plannemakers dêr ok over nadocht?”, vraagt Pieter.
Teake, die op ‘alle’ vragen over Nieuw Tuindorp een antwoord heeft leest op zijn karakteristieke toon even later voor uit de brochure ‘Tuindorp in bloei’:

“Bij de herindeling van Tuindorp dient veel aandacht aan het parkeren besteed te worden. Voor het parkeren wordt in Tuindorp uitgegaan van de norm 1,3 oftewel bij iedere nieuwe woning dient 1,3 parkeerplaats te worden aangelegd. Hoewel het aantal auto’s per huishouden onder invloed van de economische groei toeneemt, wordt deze norm voor Tuindorp aanvaardbaar geacht. Dat komt omdat in Tuindorp relatief veel senioren gehuisvest zullen worden en voor deze leeftijdsgroep in het algemeen een lagere parkeernorm geldt dan voor andere leeftijdscategorieën.
Het parkeren dient zoveel mogelijk op eigen erf plaats te vinden. Dat kan door bij de woningen een garage of carport te bouwen, of op eigen terrein een parkeerplaats te realiseren. In het overige deel van de parkeernorm zal door middel van voorzieningen in of nabij de straat voor zien moeten worden.”

“Jeuminikkus Teake, dou kanst wel preeklezer wurde. Mar wat in dat boekje over Túndorp staat komt aardech út. Toen se hier twee jaar leden begonnen te breken en te slopen hew ik wel us docht, wêr beginne se tòch an. Mar nau’t we wat ferder binne, fyn ik wel dat de buert aardech opknapt”, reageert Dikke Pieter.

“Ik sal ut dy nòch sterker fertelle”, vervolgt Teake, “op sommege plakken in de buert wurdt selfs koazen foar un open en groëne inrichting. Dêr kanne de lui hun blik nyt sumar op straat parkeare, mar dêr mut ut onder de groan. Dy oplossing geldt foar langs de Graaf Adolfstraat en in ut wykpark an de Koningin Wilhelminastraat. Mar hoe’t dat krekt sit weet ik ok nyt en bovendien hew ik tòch gyn auto.”

Dan rinkelt de telefoon. Teake neemt de hoorn van de haak en zegt alleen maar zijn voornaam. Blijkbaar is dat voldoende voor degene aan de andere kant van de lijn. Pieter drinkt de laatste slok koffie op en tikt Teake op de schouder: “Kom der wel út, bedankt foar de koffy. Ik siën dy mòrren wel wear!”

Teake knikt en luistert ondertussen naar zijn schoondochter, want die heeft groot nieuws voor haar vader. Teake knikt zo nu en dan instemmend, maar zegt verder niets. Trouwens hij krijgt er de gelegenheid niet eens voor, Leonora ratelt opgewonden. Heel erg opgewonden. Morgen komen zij en Douwe naar Sneek.
Tot zo lang moet Teake nog maar even geduld hebben wat het grote nieuws nu precies inhoud. Maar dat er grote veranderingen aan staan te komen is zeker!







Wijd en Zijd, 17.12.03
 
 
<< kollum's