dagboek > overzicht
Dagboek april 2019Bekiek hele maand 
 
22 april om 17:02
 
Un chte Sneekse is nyt mear onder oans





Fanmrren is Greetje Slippens-Poiesz overleden. Ondanks har hoge leeftyd, se mocht 88 jaar wurde, en broaze gesondheid skrok ik tch fan ut bericht. Ik bewaar allienech mar goeie herinnerings an har, echt allienech mar fijne andenkens.

Fer teruch in de foarege eeuw maakte ik kennis met Greetje. Ut was de liefde foar Sneek dat oans tegare bond. Toen we nch in de Hommerts woanden kwam se al bij oans ths en ik kwam ok regelmatech bij har in De Ikel, har woaning in de Ikelaan flakbij drt froeger myn Rehoboth Ulo stond.

Kear op kear waren ut bysndere ontmoetings. Altyd fol met ferhalen over Sneek en Snekers. Naast oans ontmoetings waren der ok de telefoantsjes en briefkes. Dy laatsten bewaar ik nou as kostbere kleinoden, prnkjuweeltsjes op papier. Faak gedichtjes dyt se self skreef over overskreef. Altyd t ut hart.

Toen ik in november 1992 myn derde bundeltsje met fersen in ut Snekers tgaf, Dt ok noch, droech ik ut boekje op an har: Foar Greetje Slippens-Poisz. Inderdaad met twee puntsjes op de letter e. Dat must don, dan frage se allemaal wromt dy puntsjes derop staan, adfisearde Greetje. Gewoan fan dy lekkere domme hmr.

U zegt nu wel zo mooi Poiesz, maar zelf zeggen we Puis. Wij zijn de Puizen van Sneek. Puis is eigenlijk Sneek. H. Als ze Puis zeggen, zeggen ze Sneek, liet se Fenno Schoustra opskrive in ut boek Echte Snekers aan het woord.

Dat ik myn derde Sneker bundel an har opdroech had nch un reden, ik kreech talrike ferhalen en anekdoates fan Greetje androegen, wrt ik dan wear gebrk fan make mocht bij ut skriven fan pozy over de stad en har bewoaners. De bundel dankt syn naam trouwens an ut fers dat ik over har, nakommerke in un gesin fan seuven kyndes t de Skarnestraat, skreef:

Suster Poisz

toen suster Poisz
-de baakster-
na tien jaar
noch wear us
over de floer kwam
seiden de oudste jonges
teugen hun fader

hearehitskes man
we wisten nyt
dat je dt ok
noch deden!

Dat ik jst in dy perioade un soad kontakt met Greetje had, had ongetwifeld te maken met ut feit dat myn ouders krekt overleden waren. Ik had gyn ths mear in Sneek. Greetje was as un moeke, un ouwere frou wrt ik un soad met dele kon. Dat maakte ut miskyn wel su persoanlek en bysonder foar mij.

De laatste kear dat ik bij har weest bin, was op 15 jannewary fan dit jaar. Ik mocht har nch eenkear interviewe in har hs an de Ikelaan. Ut wurdde opnieuw un onfergeteleke ontmoeting. Selden sun gaoatys interview deen. Ut ferhaal staat, hoe bestaat ut, in de GrootSneek krant fan maart. Ut het deur omstandechheden su weze mutte. Foar de foto moest Greetje even in de taxi. Ut wurdde un heel geheister. Dchter Annejet hielp en ut kwam helemaal god.

Lachend staat Greetje ope foto hier boven: In de taxi onderwech naar oans Live Hear! Want dat se dr is, twifel ik gyn sekonde an!

Bedankt foar alles Greetje ut was un foarrecht dat ik Jou kenne mocht!