dagboek > overzicht
Dagboek november 2022
 
30 november om 18:25
 
Nij Beets





Fanmrren tegare met Tom Coehoorn in Nij Beets weest. Un prachtege partikuliere rondleiding deur Openluchtmuseum It Damshs had fan meesterferteller Fokke Veenstra. Ik mach Fokke prtretteare foar de rbruk Ferhalefertellers yn Frysln. Dit was fanmrren wear un juweeltsje!

Ik gaan nch lang nyt achter de geraniums, al kon Tom Coehoorn ut even nyt late. Mar niks is su as ut liekt, en selfs dat nyt!



 
29 november om 19:18
 
Wize frou





Gistermiddach tegare met Tom Coehoorn bij un hele wize frou op besoek weest. Ik mocht de 94-jarege (!) Ruurdtje de Vries interviewe. Moai om naar minsen fan sun leeftyd lstere te maggen. Geskiedenis t earste haan. Ruurdtje de Vries het har hele leven insetten foar andere minsen, un leven fan eenfoud noemt sij ut self. Un foarbeeld foar heel wat andere minsen.

Ut ferhaal sal o.a. gaan over har inset foar de Nierstichting, mear as 45 jaar was Ruuurdtje de driven de kracht fan un breiklup dyt dzenden euros ope rekening fan de Nierstichting stortte. Mar ut ging teraard over mear as allienech dy breiklup, ut ging over ut leven. En de doad: At der gyn tsicht mear is op kwaliteit fan leven, set dan mar un flach ope kist!

Foto is fan Tom Coehoorn.

 
28 november om 08:55
 
Kollum Omrop Fryslm





Gent

Foarege week kwam ik twee berichten teugen over roken, eentsje op teletekstpagina 111 en un ander op social media. Ut kabinet wil ut antal punten drt tabak kocht wurde kan inperke. Fanou 2032 is de ferkoop fan tabaksprodukten allienech nch toestaan in spesiaalsaken.

Over twee jaar is ut ferboaden om sigaren, sigaretten en tabak in spermarkten te ferkopen. En fanou 2030 magge allienech bezinestasjons en sunaamde gemakswinkels rookwaar ferkope. Had ik nch noait fan hoard gemakswinkels.

Om ut plaatsje helemaal kompleet te maken, gaat der flgend jaar 1,20 bij un pakje sigaretten op.

As krdenierssoan weet ik dat oans fader graach tabaksprodukten ferkocht, ommers der sat un aardege winstmarzje op. In e winkel stonden twee kastjes, beide an un kant: eentsje met sigaretten en eentsje met tabak. Myn taak was op frijdachmiddach dy sigarettekast bij te fulle. De oudste pakjes naar foaren hale en de nieuwst doaskes achteran sette.

Of roke nou min foar je gesondheid was? Johan Cruijff maakte reklame foar Roxy Dual en ut ferhaal gaat dat hij 80 sigaretten per dach rookte. Logys dat sun man op syn 44ste al un hartinfarkt kreech. Mar fanself was en is roken slecht foar je gesondheid. Drover binne rokers en nyt-rokers ut over eens.

Ut andere bericht over roken kwam ik teugen ope fb-pagina fan kunstskilder Martin Sijbesma. Dy had foarege week wear een gezellige ouderwetse avond gehad met den pijprokers club. De mannen komme tegare bijeen in e opkamer fan oud-boer Rients de Jong flakbij Sneek. Se fertelle mekaar sterke ferhalen en paffe der lustech op los. Ane wand hange pyprekken met sterke teksten: Smaakt de pijp u goed//Dan zijt gij welgemoed en Een tevreden rooker is geen onrustoker.

Ut is un tafereel t lang ferflogen tiden, de mannen sitte op un wlk fan nostalgy. Mar sij sitte mij nyt in e wech. Nch us ok rokers wete dat hun ferslaving heel min is foar de gesondheid, mar wrom wurd ik altyd su opsternaat fan belearende overheidsfingerkes?

Ut sal met frijheidgefol te maken hewwe en ut is mar krekt hoet je der met ansetten komme.

Ik mut niks fan roken hewwe, al rkt de piip fan Martin heel lekker. Mar ik kan ik mar min over lui dyt mij dingen ferbiede en helemaal fant Den Haach. Ambivalente gefolens dus!

Trouwens is der ok nch prmtabak in e hannel? Want dy is/was rookfrij. Gebrkers dyt ut tspugen fan sun brn straaltsje fliber tt kunst ferheven hadden, op twee meter oustaan su in e kwispeldoor.

Wat un gent. En de reagearing bemoeide um der nyt met. Hearlek!

Gesonde week toewnst!
 
27 november om 19:02
 
November? Ik hew der nyt sufeul met...





Fandaach nyt bten de deur weest. Wat un freeslek grize dach tch. Drom mar lekker leze en skrive. Beide bezechheden don ik eigenlek elke dach en dat fyn ik absolt nyt ferfelend!

De stol wr't ik dat op don het al un lange histoary! Bij Onder de Linden seker!!
 
26 november om 19:20
 
Saterdach=Foetbaldach





Dat is al un moai soad jaren su. Fanmiddach ONS Sneek - vv Winsum.

Un doelpunt in beeld!




























 
25 november om 19:37
 
Biografie van KP-leider Piet Oberman verschenen





Piet Oberman werd direct onder de rook van Dokkum geboren en bracht er het grootste deel van zijn leven door. Hij maakte deel uit van een welvarende familie van houthandelaren, dominees en bestuurders, met een sterk gereformeerde inslag. Familie en stad droegen flink bij aan zijn persoonlijke ontwikkeling.


Hij was zesendertig jaar oud toen hij als Fries KP leider op 8 december 1944 zijn mannen voorging bij de geslaagde kraak van de Leeuwarder gevangenis. Zonder bloedvergieten weten ze eenenvijftig mensen te bevrijden. Als deze actie achttien jaar later verfilmd wordt en veel publiek trekt, stijgt zijn ster naar grote hoogte. De mythe krijgt gestalte en ontneemt zo voor buitenstanders het zicht op de man.

De man Oberman is een man met vele gezichten

Zo is hij een dwarsliggende jongeling, een avonturier, een eenling, een 'fuifnummer', populair bij de vrouwen, een snelheidsduivel op de motor en in zijn Amerikaanse sleen, een bezonnen verzetsleider, geslaagd ondernemer, zeezeiler, echtgenoot en vader van vier zoons.

Zo is hij een dwarsliggende jongeling, een avonturier, een eenling, een 'fuifnummer', populair bij de vrouwen, een snelheidsduivel op de motor en in zijn Amerikaanse sleen, een bezonnen verzetsleider, geslaagd ondernemer, zeezeiler, echtgenoot en vader van vier zoons.

Auteur Hessel de Walle, die in 2019 De mannen van de Overval publiceerde, laat in deze biografie al deze aspecten de revue passeren.

Boekinfo:

Hessel de Walle, Piet Oberman. De man en de mythe
Omvang 350 blz.
Uitvoering: hardcover
ISBN 978 949 205 287 2
Prijs 35,00
 
24 november om 18:10
 
GrootSneek dikker as oait!





Ut novembernummer fan GrootSneek is t. Heel wat ferhalen foar skreven. Wronder ut ferhaal over Henk Feenstra:

Face to Face: Henk Feenstra: Na vijftig jaar is het klaar! Ja toch, Anneke?!


Komt der in frou bij mij in e wagen met un pak fla dat over datum is. Nou, melkboer, dit pak fla is nyt god mear en dat hew ik gister bij jou ophaald, ik w graach un fersenn met. Ik sin dy frou an en skud ut hoofd. Jou kanne wel un nieuw pak fan mij metkrije, mar je mutte ut wel betale, want ik ferkoop gyn fla fan Albert Heijn

Henk Feenstra (geboren op 4 juni 1955), SRV man, vertelt bovenstaande anekdote met een brede grijns op zijn gezicht. Het ene verhaal na het andere volgt in rap tempo. Logisch, als je al een halve eeuw met de brijkar door Sneek en omgeving rijdt en de geachte clientle van zuivel- en aanverwante artikelen voorziet. Na 31 december is het echter definitief over en uit. Feenstra heeft zijn SRV verkocht en slaat letterlijk een nieuwe weg in. Miskyn wurd ik wel sjauffeur bij Poiesz op sun groate frachtwagen!

TEL JE DE DAGEN AF, HENK?

Op 31 december oudejaarsdag, dat is mijn laatste werkdag, dan is alles voorbij. Ik tel de dagen niet af, want ik vind het al erg genoeg. De laatste maanden was het iedere keer: Nog zoveel dagen, Henk. Ik onderbrak dan steeds met: Ander onderwerp, ik wil er niet over praten. Maar ik begrijp nu wel dat jullie met mij praten willen. Kom maar op met de vragen!

WAAROM ZIE JE ER ZO TEGENOP, DAT NADERENDE AFSCHEID?

Ik werk tachtig tot negentig uur in de week, met mijn wagen en de voorraad en dan is het straks in n keer nul. Daar zie ik best wel tegenop. Ik kan er ook niets aan doen, ik ben er helemaal vol van. Woensdags hoef ik nooit met de wagen op pad maar dan nog ben ik om kwart over vier aan het werk, dan heb ik om halfzeven alles klaar en stap ik onder de douche. Vervolgens verzorg ik de vissen in de vijver achter huis, en ruim de loods op.

WAT OVERHEERST NU OP DIT MOMENT: DE WEEMOED OF DE DANKBAARHEID?

Het dankbare. Ja, cht! Er zijn zoveel mooie dingen. Ik geniet overal van. Dat is altijd zo geweest. Ik heb ook wel eens tegen een bepaalde klant gezegd dat ik liever had dat ze niet meer bij mij in de wagen kwam. Plaag een ander, maar mij niet meer. Daar heb ik geen zin in. Dan duurt het een week of zes en krijg ik telefoon of ze wel weer in de wagen mogen komen. Prima, zeg ik dan, maar wel op mijn manier.

WAT IS HET GROOTSTE VERSCHIL MET TOEN JE BEGON EN NU JE STRAKS AFSCHEID NEEMT?

Wij moeten steeds verder weg om op hetzelfde uit te komen. Ik had vroeger de Worp Tjaardastraat, daar kwam ik deur aan deur. Nu heb nog vijf klanten in een toch hele grote straat. Ik heb nu verschillende dorpen rond Sneek waar ik kom. Gisteren nog werd ik uit Top & Twel benaderd of ik daar wilde komen, omdat de winkel gesloten is. Ik heb nee gezegd. Misschien mijn opvolger wl. Ik vind het prima zo. De mensen zijn niet veranderd; ze zijn allemaal nog even lief tegenover mij en omgekeerd trouwens ook.

JA?

Jaseker, ik had foarege week nch eentsje dy fertelde dat se twee rotte appels fan mij kregen had. Ik sei: Dan hewwe je massel had; gister was der eentsje dy sei dat se vier rotte appels had. Mar asjeblyft, hier hewwe je nieuwe. Dan hoef ik ut nyt eens te sin. Ik loof de minsen.

WAAR KOMT JE MELKBOERPASSIE VANDAAN?

Vroeger als jongetje hielp ik de melkboer, Arjen Siemonsma uit de Napjusstraat. Daar heb ik het vak geleerd. Ik zat toen nog op de Sipkesmavo en daar werd ik afgeschopt omdat ik een leraar bij zn jasje pakte. Die zou een meisje met een stoel slaan. Daar ben ik tussen gesprongen. Toen zei de directeur dat hij geen leraar kon ontslaan maar wel een leerling. Ik gaf hem gelijk. Toen ik thuiskwam zei ik tegen mijn vader dat ik naar de detailhandel vakschool wilde, want ik wilde de handel in. Geen sprake van, zei pa, je gaat naar de ambachtsschool, die is hier vlakbij. Toen ik daar kwam koos ik voor elektrisch. Ze hebben mij het diploma gegeven, maar om nu elektricien te worden, nou nee. Ik kon nyt teugen de spanning, dat werd hem dus niet. Ik ben niet zo handig.

WAT WAS JOUW EERSTE WIJK?

Dat was de Noorderhoek, de Nooroosthoek en de Worp Tjaardastraat. Bij de KNM-melkfabriek, waar nu het Patrimoniumkantoor staat aan de Harste, waren de loodsen voor de SRV-wagens. Arjen Siemonsma nam een wijk over en daar kon ik instappen. Mijn wijk werd stukje voor stukje groter.

Toen ik begon waren er 35 wagens; ik ben als enige overgebleven in Sdwest[1]Frysln. Ik heb nu onze zaak overgedaan aan Romke Wielstra uit Nijland; hij is 34 jaar en zn ouders komen oorspronkelijk uit Tirns. Romke kwam een jaar geleden al bij mij met de vraag of hij de wagen over kon nemen. Ik wilde dat niet, mijn missie was nog niet voltooid. In het jaar dat Romke moest wachten heeft hij het vrachtwagenrijbewijs nog gehaald. Hij heeft verder een loods gezocht en gevonden waar de wagen in kan, de stellingen en de koeling. Romke is er klaar voor.

HOE ZAG JE GEMIDDELDE WERKDAG ERUIT?

Om kwart voor vier s morgens werden de zuivelproducten gebracht. Ik wachtte dan eerst even want niet iedereen in Hommerts (de woonplaats van Feenstra, waar ook de loods staat - red.) stelde een luidop goede morgen, Feenstra op prijs. Daarna vul ik de wagen. Vervolgens afleveren van producten in Sneek en Woudsend. Om zeven uur is de wagen vol met de zuivelproducten. Daarna komen drie bakkers met hun spul. Ik heb dan even tijd voor een bakje koffy en een krantje. Om acht uur rijd ik dan naar mijn klanten. Om vijf uur, of halfzes ben ik weer thuis. Eten. En daarna met Anneke en kleizoon Luc de wagen opnieuw laden voor de volgende dag. Vrijdagmiddag nemen we om vijf uur even een borreltje, dat is een gewoonte.

JOUW VROUW ANNEKE WERKTE IN AL DIE JAREN OOK HARD MEE. HOE BELANGRIJK IS ZIJ VOOR JOU?

Anneke is de wind onder mijn vleugels. Dat lied van Paul de Leeuw zing ik altijd voor haar. Ik was ook getrouwd met mijn werk. De dag dat we trouwden, op 13 augustus, heb ik s morgens eerst de wijk nog even gedaan. We hoefden pas om halftwee te trouwen, dan hoef je niet de hele morgen thuis te zitten en wat voor je uit zitten te koekeloeren. Ik kreeg die morgen wel vijf keer een bosje bloemen, dat de klanten achter uit de wagen haalden. Ik heb datzelfde bosje even veel keren verkocht! We zijn in een koetsje naar het stadhuis gegaan. Dat hebben we 25 jaar later nog eens voor de kinderen over gedaan, en heeft Greetje Slippens ons opnieuw getrouwd.

ER WAREN OOK ALTIJD LEERLINGEN UIT HET SPECIAAL ONDERWIJS DIE JOU HIELPEN, WAAROM DEED JE DAT?

Ik vind het allemaal poppen. Juf Tineke Bierman vroeg het mij destijds of ik ook plaats had voor een van de leerlingen. Zo is dat gegroeid. Dat sociale vond ik altijd al belangrijk in mijn werk. Ik zette eens even een container aan de weg voor de oudere mensen, draaide een nieuwe lamp in de fitting en ik zorgde dat wie nodig de pillen naar binnen kreeg.

DAT GA JE DUS MISSEN?

Ja! Ik sal dy un ferhaal fertelle over un oud mantsje dat noait bij mij in de wagen kwam. Hij overhandegde ut boadskappebriefke en de tas. Ik deed alles netsjes in de tas en klaar was ut wear. Tt ik um al un paar dagen nyt sin had. Toen kwam syn frou bij de wagen. Ik sei ik hew jouw man al un paar dagen nyt sin. Wrop dy frou seit: Jo kinne wol even mei om him te sjen. Kom ik in de woankamer, lei dy man ine kiste. Ja, dr had ik nyt op rekend.

EN DE ONVERMIJDELIJKE VRAAG, WAT GA JE OP 1 JANUARI DOEN? Na vijftig jaar is het klaar. Op 11 januari heb ik achter in de loods een instuif voor alle klanten. Ik kan mij in alle rust voorbereiden. Het volgende item wordt bezoek aan het ziekenhuis, want ik krijg een nieuwe knie. Dan schiet het mooi op naar februari, dan zit de eerste maand er al op. Ferder w ik un bitsje bij Poiesz an ut werk ope frachtauto foar n of twee dagen in e week. En miskyn met IT ferfoer t Bolsward us op skoalreiske met de kyndes. Hartstikke leuk.
IS DAT ZO, ANNEKE?

Ach Henk, toch. Je komt niet zomaar bij Poiesz aan het werk. Ik wil geen vastigheid meer, we hebben niet voor niks een caravan gekocht.

HENK?

Het moet eerst nog even indalen, het lijkt mij zo moeilijk om eerst niets te hoeven, niets te doen. Om de dag om te krijgen. Het lijkt mij vreselijk. Maar goed, het zal wel loslopen. Ja toch, Anneke?!

 
23 november om 19:37
 
Prachtech boek!





Fandaach kreech ik fan dcherlief Piety un prachtech boek over 111 Friezen. Piety staat ok in ut boek, sij is 1 fan de 111 gesichten fan Frysln. Grutsk!! Earder las ik onderstaande tekst al op social media:

Komsto by de klub? | Kom jij bij de club?

Yn s foto- en ferhalenprojekt It Gesicht fan Frysln portrettearje wy 111 Friezen dy't fertelle oer wat it betsjut om Fries te wzen en wat it tema lok foar harren ynhldt. Want hoewol't de wolfeart yn Frysln relatyf leech is, fiele Friezen harren de meast lokkige minsken fan Nederln.

Op 1-11 komt s boek It Gesicht fan Frysln t. Mei dit boek hoopje wy dat lzers wer mei nije eagen nei harren eigen omjouwing en nei harren eigen lok sjen kinne. Mei it besef dat wy allegear eat te dwaan hawwen om dit lok te behlden.
Mei de ferkeap fan dit boek stypje wy it Foppefonds en stichting Kika. Dat dogge wy mei Wessel de Vries yn s tinzen.

Om dit wier meitsje te kinnen ha wy de klub fan 111 opricht. Mei in bydrage fan 111 euro makket dizze bysndere klup fan partikulieren, bedriuwen en organisaasjes de druk fan de earste 111 boeken mooglik! De klub stipet drmei s goede doelen 'en helpt Arie Bruinsma oan de wrld witte te litten dat hy werom is as fotograaf.

No kinne der noch wol wat leden by!

Fielsto dy ferbn mei s en/as s projekt? Dan noegje wy dy t om in berjochtsje te stjoeren. Oanmelde kin ek fia https://lnkd.in/exjgrqhE

En wolsto fst in exemplaar fan it boek reservearje? Dat kin op https://lnkd.in/eaJVDdHT
Wolkom!

---
Kom jij bij de club?

In ons foto- en verhalenproject It Gesicht fan Frysln portretteren wij 111 Friezen die vertellen over wat het betekent om Fries te zijn en wat het thema geluk voor hen inhoudt. Want hoewel de welvaart in Frysln relatief laag is, voelen Friezen zich de meest gelukkige mensen van Nederland.

Op 1-11 komt ons boek It Gesicht fan Frysln uit. Met dit boek hopen wij dat lezers weer met nieuwe ogen naar hun eigen omgeving kijken en hun eigen geluk kunnen kijken. Om te beseffen dat we allemaal iets te doen hebben om dit geluk te behouden.

Met de verkoop van dit boek steunen wij het Foppefonds en stichting Kika. Dit doen wij met Wessel de Vries in onze gedachten.

Om dit waar te kunnen maken hebben wij de Club van 111 opgericht. Met een bijdrage van 111 euro maakt deze club particulieren, bedrijven en organisaties de druk van de eerste 1111 boeken mogelijk! De club steunt indirect ook de beide goede doelen n helpt Arie Bruinsma de wereld te laten weten dat hij terug is als fotograaf.

Er passen nog wel wat leden bij!

Voel je je verbonden met ons en/of met dit project? Dan nodigen we je van harte uit om een bericht te sturen. Aanmelden kan ook via https://lnkd.in/exjgrqhE
En wil je alvast graag een exemplaar reserveren? Dat kan op https://lnkd.in/eaJVDdHT

Welkom!
 
22 november om 20:19
 
Amsterdam again



 
21 november om 08:44
 
Kollum Omrop Frysln





De lange skadw fan e Tweede Weareldoarlch

De oulopen weken wurdde ik hieltyd wear konfrnteard met de Tweede Weareldorlch. Over ut nieuw op te richten Joads monument in Sneek hew ik ut al had.
Foarge week saterdachmiddach was ik in Amsterdam bij de anbieding fan ut indrukwekkende boek En toch willen we liever hier blijven, fan Tjitte de Vries over syn Joadse family fan moekes kant.
Over Lyia Landau. De moeke fan Tjitte. Sij overleefde de oarlch en allienech ut ferhaal dat Lyia tidens un razzia in un floerkleed wikkelde wurdde om har te ferbergen foar de Dtsers is amper foar te stellen. Heftech.

Foarege week liep ik deur deselde straat, de Plantage Franschelaan, teugenwoardech de Henri Pololaklaan, drt Lyia oait met har ouders woande. Dat maakte indruk, op ut plak anwezech te wezen drt ut gebeurde. Sver beklemmend, selfs op un prachtege novembersaterdach in 2022.

Unselde gefol had ik oulopen wonsdachavend in de tn fan wat nou ut Fries Scheepvaart Museum in Sneek is. Dr speulde sich op 16 november 1943 un drama ou, toen de Sicherheitsdienst an ut Kleinsaan 18 de woaning fan de fersetsfamily Lever binnenfiel. Om ferflgens leden fan de fersetsgroep en Joadse onderdkers op te pakken.

We waren dr foarge week in dy tn en ut museum om te sin naar de indrukwekkende teatrale foarstelling Door het donker. Na ouloop waren un antal nakommelingen fan Meta Lever en de family Faber behoarlek emosjoneard.

Ik praatte na de foarstelling met de skriver fan ut skript Peter Sijbenga. Peter fertolkte heel moai wat hij met ut stuk foar ogen had. Wr ik met dit stuk andacht foar frage wil is dat oarlch nyt ut ferhaal is fan god en kwaad, teugenover elkaar. Ut is krekt ut ferhaal fan god en kwaad in un bizarre samenloop fan omstandechheden dyt overal deur heen strome, fertelde Peter. Fersetsminsen waren nyt heldhaftech, dat learde meester Oppewal, self op kp en oaren in ut ferset, mij oait.

De fraach fan de moeke in ut stuk dyt ut pblyk en mij fraagt: Ben je dan geen idioot die niks doet, in zon situatie? Dat maakt ut allemaal un stuk minder makkelek om te beantwoarden wat god en ferkeard was.

Oulopen frijdach wurdde in Dokkum de biografy fan de fersetsman Pieter Gerk Oberman presenteard. In dat boek gaat auteur Hessel de Walle ok op soek naar antwoarden op fragen fan wat god en fout was.

Inderdaad de Tweede Weareldoarlch het un lange skadw. Of is ut wat un Joadse frou antwoardde toen iemand teugen har sei begin je nu alweer over die rotoorlog.

Dat antwoard is: Pardon het was niet gisteren, het is vandaag.

 
20 november om 19:55
 
DWDD





Foto Mediacourant.nl

Inderdaad de weareld draait deur. Met ferbazing ut groate artikel in de Volkskrant lezen. Weet eigenlek nyt god wat ik der nou met mut, nou ja leze! Mar myn mening hierover? At der struktureel 15 jaar strnt ane knikker is en dat gyneen syn freet dan opendot, skit mij mar ine kerstboom.

Ut is krekt su as dy ok tameleke eigenwize Hugo Borst seit: Dan geef je toch een grot bek terug richting zon hork. Maak drbij wel de antekening dat nyt alle minsen dat kanne Borst!

Mar ik bin der nyt bij weest wat der allemaal achter de skermen bij Matthijs van Nieuwkerk gebeurde. At der trouwens mar 10% fan waar is wat der in de VK staat, dan is ut nyt bst. Su gaan je nyt met kollegas om.

WK is los

Ondertussen de earste wedstryd fan ut WK in Qatar sin. Ok dat is suks: DWDD! Mar ik sit wel foar de tv...
 
19 november om 19:03
 
Met de koltrui an op bd...





Ut was gisteravend stervenskoud tidens de partijtsjes 7 teugen 7 foetbal. Nou nyt bepaald ONS-wear, dy foetballe liever onder moaie wearsomstandechheden. Inderdaad moaiwearfoetballers! Ut was na ouloop wel bearegesellech in de kantine. Soad Nederlaanstalege mzyk. Ik hou der op sukke momenten fan. Wurdde fanmrren wakker met de koltrui an. Ferder nergens last fan fandaach.

Fanmiddach bij WPB-Bolsward weest, spannende wedstryd. WPB won met 2-1 fan de kploper in de derde klas.

En nou gaan'k lekker krantlezen.

 
18 november om 18:42
 
Forever young...





Su op ut fytske naar ut Sdersprtpark om te foetballen. Moai man!
 
17 november om 13:43
 
Imponerende theatervoorstelling Door het donker





Gisteravond is in het Fries Scheepvaart Museum is de theatervoorstelling Door het donker in premire gegaan. De theatrale voorstelling over de verzetsgroep Lever. De familie Lever, die de kern van de verzetsgroep vormde, woonde in de Tweede Wereldoorlog in n van de panden waar nu het Fries Scheepvaart Museum is gevestigd. Door het donker gaat over de gebeurtenissen rondom de Sneker verzetsfamilie Lever en hun Joodse onderduikers.

In de nacht van 16 november 1943 viel de Sicherheitsdienst hun woning aan het Kleinzand 18 binnen. Het stuk blikt terug op de oorlogsjaren van actief verzet vanuit het geloof en werpt de vraag op: waar vind je de waarheid? Om maar meteen met de spreekwoordelijke deur in huis te vallen, het werd een imponerende voorstelling, niet in de laatste plaats door de aanwezigheid van de familieleden van Lever en Faber, waarvan sommigen heel emotioneel reageerden. Een voorstelling die diep raakt, mede door het ingetogen karakter en prachtige spel van de amateuracteurs die professioneel optraden.

Peter Sijbenga

Door het donker is geschreven door Peter Sijbenga, die als componist en tekstschrijver onder andere werkt voor Tryater. Na afloop van de voorstelling spraken wij met Sijbenga.


De Tweede Wereldoorlog heeft een behoorlijk lange schaduw, die nu al duurt vanaf 1940 tot aan onze tijd. We hebben steeds meer middelen tot onze beschikking om ons die tijd te kunnen herinneren en terug te halen. We hebben daarvoor alle mogelijke media. Waar ik met dit stuk aandacht voor wil vragen is dat oorlog niet het verhaal is van goed en kwaad, tegenover elkaar. Het is juist het verhaal van goed en kwaad in een bizarre samenloop van omstandigheden die overal door heen stromen. Die n goed bedoelen n de verkeerde dingen doen, ook niet verkeerd bedoelen en soms goede dingen doen. Want oorlog is chaos. Het is niet zoals in films, waar ineens een held op staat en nobel in een camera kijkt met een belerend vingertje en zegt dit mag niet gebeuren en ik ga iets verstandigs doen waardoor het op zal houden. Dat is er niet aan de hand. Daarom heb ik ook het personage van de buitenstaander gentroduceerd. Hij houdt de spiegel voor. Waren die familieleden nu gek of zo? Allemaal heel leuk hoor gereformeerd en het is ons beloofd en de hele handel meer. Maar wat doe je je vrouw en kinderen aan. Tegelijkertijd de rol van de moeder die vraagt ben je dan een geen idioot die niks doet, in zon situatie. Dat maakt het allemaal een stuk minder gemakkelijk om te beantwoorden wat goed en verkeerd was.


Geen heldhaftige familie


Grote verdienste van Sijbenga is volgens mij dat hij de familie Lever niet als een heldhaftige familie heeft afgeschilderd. Het gaat in deze voorstelling niet over heldendom en dat wordt vanaf het begin duidelijk, als het stuk letterlijk op de plaats waar het drama zich afspeelde, in wat nu de tuin van het Fries Scheepvaart Museum is, duidelijk. De bezoekers, 100 per voorstelling omdat voor meer geen plaats is, worden in het verhaal gezogen. Meta Lever, de dochter van de familie, komt letterlijk in beeld tijdens de voorstelling. Fragmenten uit een tv-interview, waarbij in mijn optiek nog wel even iets langere tijd van bezinking had mogen plaatsvinden. Over beelden gesproken. Tijdens de voorstelling wordt het publiek ook buiten de grote zaal van het museum, waar het stuk wordt opgevoerd, meegenomen. De videobeelden van de lange gang, waar de Sicherheitsdienst in die bewuste nacht binnen banjerde, versterken de realiteit van toen. Dit is niet zomaar een toneelstuk! Grote verdienste van deze voorstelling is het ingetogen karakter waar alle spelers hun teksten, de monologen acteren. Niet gespeeld, maar recht uit het hart. Ze doen het stuk voor stuk, met Mayra Hondema, die Rozet IJzerman speelt, in een sublieme hoofdrol. Hoe zij de Jiddische liederen zingt: Prachtig!


Realistisch


Het hele stuk speelt zich af aan de Suupmarkt, waar de familie Leeman woonde. Hoe het allemaal gegaan is, zonder precies te weten hoe het gegaan is. De wat luchtige scenes over de Elfstedentocht, die het stuk minder (lood-)zwaar maken. Terugblik Amsterdam, waar de Joodse meisjes vandaan kwamen. Hun werk in de huishouding, maar ook de angst van architect Leeman. Vervolgens de monologen en ook de onbetrouwbaarheid van de herinneringen. Het komt allemaal heel logisch en realistisch over, juist omdat er zo naturel wordt gespeeld. Het is een goede beslissing om na de premire de voorstelling niet meer te onderbreken met een pauze.


Emotioneel hoe de voorstelling zingend door Rozet, Lilian en Meta wordt afgesloten met:


Eens is dit allemaal voorbij
Komt de zon weer op voor jou en mij
En dan varen we schuitje
En dan drinken we theetje
varen we naar de Overtoom
drinken wij zoete melk met room
Dan zijn we vrij, zijn we eindelijk vrij
Op een mooie dag in mei
Komt de zon weer op voor jou en mij
Eens is dit allemaal voorbij


De regie en artistieke leiding is in prima handen van Lucienne van der Meulen. De cast bestaat uit: Rozet IJzerman (Mayra Hondema); Lilian Bromet (Dinie Visser); Vader Lever (Freek Bokma); Moeder Lever (Henny Wierda); Meta Lever (Lisa Tuinier); Bauke Leeman (Henk van Ee); Anna Leeman (Roos van den Berg); Buitenstaander/bezetter (Chris Marijt) en Violist(Charles Senecal) En vele vrijwilligers, waaronder initiatiefnemer Sietse Wierda (hulde!).
 
16 november om 18:21
 
Premire teaterfoarstelling Door het donker





Fanavend sal ik naar de premire teaterfoarstelling Door het donker. Hieronder de info dyt ik fan de Fries Scheepvaart Museum-site haald:

Van 16 tot en met 26 november 2022 is in het Fries Scheepvaart Museum Door het donker te zien, een nieuw toneelstuk over de verzetsgroep Lever. De familie Lever, die de kern van de verzetsgroep vormde, woonde in de Tweede Wereldoorlog in n van de panden waar nu het Fries Scheepvaart Museum is gevestigd.

Door het donker gaat over de gebeurtenissen rondom de Sneker verzetsfamilie Lever en hun Joodse onderduikers. In de nacht van 16 november 1943 viel de Sicherheitsdienst hun woning aan het Kleinzand 18 binnen. Het stuk blikt terug op de oorlogsjaren van actief verzet vanuit het geloof en werpt de vraag op: waar vind je de waarheid?

De verzetsgroep Lever

De familie Lever verspreidde illegale bladen zoals Vrij Nederland en Trouw, en had vaak Joodse mensen in huis die wachtten op een definitief onderduikadres. Na de inval werden vader Hendrik en onderduikster Rosa (Rozet) IJzerman afgevoerd naar Duitsland, beide stierven in een concentratiekamp.

Zoon Jan sloot zich na zijn ontsnapping aan bij de Knokploeg Groningen en kwam om het leven bij een verzetsactie. De andere zoon, Hendrik jr. was al eerder ondergedoken in Lions maar werd gearresteerd en eindigde voor het vuurpeloton in Vught. Meta Lever werd na een dagenlang verhoor in de Blokhuispoort weer vrijgelaten. Zij en haar moeder bleven na de oorlog alleen achter.


Door het donker is geschreven door Peter Sijbenga, die als componist en tekstschrijver onder andere werkt voor Tryater. De regie is in handen van Lucienne van der Meulen. Zij regisseerde veel toneelstukken in Sneek en was onder andere betrokken bij het openluchtspektakel Drie Gebroeders aan het Sneekermeer in 2013. De cast bestaat uit gedreven amateuracteurs uit Sneek en omgeving.
 
15 november om 19:22
 
Jimmy Nelson in Amsterdam





Oulopen saterdachmiddach bij de eksposisy fan fotograaf Jimmy Nelson in Westergasfabriek Amsterdam weest. Maakt behoarlek wat indruk! Ik wil wel ove dat disse tentoanstelling nch even deurgaat. Is sear de moeite weard. Op un gegeven moment stonden der twee mannen in klederdracht naast mij. Ut leek krekt of disse Staphorsters su fanou de muur naar mij toelopen kwamen. Heel apart allemaal.

Wegens succes verlengd: Vanaf 11 december 2022 t/m 8 januari 2023

Dit is The Last Sentinels: Heroes, from near and far. Een overweldigende hommage aan de mensheid. Laat je inspireren door een virtuele vertaling van het oeuvre van de Nederlands-Britse fotograaf Jimmy Nelson. Samen met Jimmy Nelson Studio presenteren wij een zintuigprikkelende tijdelijke expositie.

In deze expositie worden Jimmy Nelsons iconische foto's van The Last Sentinels getoond in levensgrote proporties met een combinatie van fotografie, film, animatie en geluid. De expositie wordt versterkt met beelden uit Jimmy Nels

Between the sea and the sky: een ode aan Nederland

Het nieuwste boek van Jimmy Nelson Between the Sea and the Sky is een ode aan Nederland. Jimmy Nelson besefte tijdens de recente wereldwijde reisbeperkingen dat hij niet naar de uiteinden van de wereld hoeft te trekken om uitzonderlijke menselijke schoonheid te ontdekken. Between the Sea and the Sky is een tocht langs de overgebleven traditionele culturen van Nederland en brengt deze middels intieme portretten en iconische landschappen in beeld.

Jimmy Nelson

Jimmy Nelson (1967) heeft zijn hele leven lang oorspronkelijke culturen gefotografeerd, wat in 2013 zijn eerste boek Before They Pass Away opleverde. Vijf jaar later volgde Homage to Humanity (2018). Nelson plaatst de mensen voor zijn camera op een voetstuk, waarmee hij buitengewone en vaak bijna vergeten gemeenschappen een waardig en zichtbaar platform geeft. Met zijn gepassioneerde portretten viert hij de menselijke diversiteit en schoonheid.

Duur expositie: 40 minuten



















 
14 november om 08:24
 
Waardech monument





Honnen dyt teugen un Joads monument anmiege. Minsen dyt un gedenkteken achteloas as sitplak brke. Achterlaten plestykbakjes met klodders majo op un davidster. Ut was en is Marcel Wallage, Matthijs Graafland en mij un doarn in ut ooch. k Hew ut hier over ut gedenkteken in hartsje Sneek op ut plak drt oait de Sneker synagoge stond.

Dit is de tweede kollum dyt ik besteed an ut op te richten nieuwe monument in un beladen plak ane Wijde Burgstraat fan Sneek.

Oulopen wonsdach, de dach wropt ut presys 84 jaar leden was dat tidens de Kristallnacht de Joadehaat in Dtslaan tt un freesleke tbarsting kwam, was de presentasy fan dat ontwerp op ut Waltaplein in de Sneker Markstraat.

Piet Cohen, de 87-jarege mar sear fitale ontwerper fan ut gedenkteken gaf un toelichting. Dat wurdde gyn saai en technys ferhaal, mar un hele persoanleke fertelling dyt op mij in ieder gefal un diepe indruk maakte.

Cohen nam oans met in syn ontwerp, un staand monument fan krtenstaal met drin ses goaten glazen dryhoeken. Ik wilde niet alleen een oorlogsmonument maken, maar ook een symbool van een verdwenen gemeenschap. De glazen driehoeken van de davidster symboliseren het wegvallen van deze mensen. Ze komen in meerdere plekken in lichtblauw glas in het raamwerk terug, aldus Piet Cohen.

Heel bysnder, ik wil ut nyt toefal noeme, is dat ut plak drt Piet Cohen syn toelichting gaf letterlek teugenover ut hs is drt foar de oarlch syn skoanouders woanden. Dat was dokter Leopold Herzberger, dyt ok de oprichter fan de Openbare Leessaal in Sneek was. Wat dat angaat binne der bannen tussen Piet Cohen en de stad.

Piet Cohen dyt an de lijve ondervond wat ut is om nyt frij te wezen, as jonkje sat hij onderdoken in Limburg. Dr kreech hij ok de naam Piet want syn eigen naam Abram maakte futdaleks ddelek dat hij andere roots had.

Marcel Wallage fertelde over un sjoernalist dyt bij un bekende rabijn in New York op besoek was en hem de fraach stelde wromt God toestond dat der miljonen Joaden fermoard binne. En dy rabijn begint te glen, te glen. Toen hij tglt was omarmde hij de sjoernalist en sei hij dat is nu precies wat het is, we kunnen maar 1 ding doen. Herinneren, herdenken en rouwen.

Drom mut der un waardech monument komme op ut plak drt oait de Sneker sjoel stond. Op 10 november hewwe we opnieuw de namen fane 25 fermoarde Sneker Joaden ldop noemd. Om ferflgens un moment stil te wezen. Nou late we wear fan oans hore.

Ik wns jum un goeie week toe.
 
13 november om 21:28
 
En toch willen we liever hier blijven





Gistermiddach bij de boekpresentasy fan Tjitte de Vries syn pblikasy En toch willen we liever hier blijven weest.

In april 2020 hew ik un groat interview (coverstory) met Tjitte de Vries had. Toen fertelde hij mij al dat hij druk bezech was met ut skriven fan bovenstaand boek. Tjitte en ik hewwe regelmatech mail/app-kontakt. Omdat mijn interesse bij ut onderwerp leit, ik mij met Marcel Wallage en Matthijs Graafland sterk maak foar ut nieuwe Joadse gedenkteken op ut plak drt oait de Sneker synagoge stond, froech Tjitte mij om gister te spreken op de bijeenkomst. Bysnder earfol en ik hew ut dan ok deen. Ik hew ut had over identiteit, wrbijt ik ut fers dat ik un antal jaren leden foar Ids Boot skreven hew foarlas. Ferder de kollum dyt mrren te belsteren is bij Omrop Frysln Radio.

Foardat we naar de saal gingen fan de boekanbieding speulde Jaap Mulder prachtige Klezmermzyk. Earst solo, hij nam oans as un Rattenvanger van Hamelen met naar de saal, drt syn soan Ruben op piano speulde. Ut klopte allemaal. Na un krte fideofoarstelling over de Landaus en ut tt staankommen fan ut boek flgde de toespraak fan Tjitte en drna de anbieding fan ut boek an de dry broers fan Tjitte.

Heel bysnder fond ik dat alle anwezegen, naast ut boek un bonbon kregen, na ut resept fan de gebr. Landau!

We zijn allemaal nogal zoetekauwen bij de familie De VriesWaarop futdaleks de opmerking maakte wurde : En diabetes! Hearleke hmr.

Ut gebou drt we gister waren, staat an de Henri Polaklaan. Ut is bekend onder de naam: De Burcht van Berlage is het oudste vakbondsgebouw van Nederland. Het is ontworpen door Hendrik Petrus Berlage in opdracht van de Algemene Nederlandse Diamantbewerkersbond (ANDB) in 1899-1900. Het staat aan de Henri Polaklaan 9 in de Plantage in Amsterdam, vlak bij Artis. Vanaf 1991 was een aantal jaren het Vakbondsmuseum in de Burcht gevestigd.

Vr de restauratie van 2008 is het merendeel van de collectie van het museum overgedragen aan het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis. Sinds 2011 is een onderzoeks- en documentatiecentrum van de Nederlandse vakbeweging in het gebouw gevestigd.

De ANDB ontwikkelde zich onder het voorzitterschap van Henri Polak tot de eerste 'moderne' vakbond van Nederland. Met het gebouw wilde Polak een monument voor de arbeidersbeweging tot stand brengen. In 1899 kreeg Berlage de opdracht het pand te ontwerpen. Hiervoor werkte hij samen met Richard Roland Holst die de muurschilderingen voor zijn rekening nam. Zo beeldde Roland Holst in de bestuurskamer in een drieluik de gewenste evenwichtige dagindeling voor de arbeiders uit: de Krachtige Uren van de Arbeid, de Zachte Uren van de Ontspanning en de Diepe Uren van de Slaap. Ook werkten andere kunstenaars mee in een kunststroming die gemeenschapskunst[2] wordt genoemd. Zo hangen in het monumentale trappenhuis lampen uit 1919 van Jan Eisenloeffel.

Bijzonder detail is dat Berlage zijn beursgebouw en de Burcht praktisch tegelijkertijd bouwde. Ook Roland Holst en de beeldhouwer Lambertus Zijl hebben in en aan beide gebouwen werk gemaakt.
[ bovenstaande Wikipedia!]
Al met al un hele ktbere middach had! Bin ondertussen begonnen met lezen fan ut boek. Want dr draait ut teindelek om.

Achterflap boek:

Philip Landau en Sara Lewender waren mijn joodse grootouders, geboren in Polen. Ze woonden in de Plantage Franschelaan in Amsterdam, nu Henri Polaklaan. Ik heb ze niet gekend. Wie waren ze en hoe zag hun leven er in Amsterdam uit?

Philip ontmoette Sara in Danzig en verhuisde met haar naar Lbeck. Broer Abram Landau kwam met zijn vrouw Perel over uit Polen. Beide broers werkten er in de suikerindustrie. Toen het er voor hen niet langer veilig was, vertrokken ze in 1932 naar Amsterdam. Daar richtten ze de Chocolade en Suikerwerkfabriek Gebr. Landau op.

In Amsterdam kwamen de families Landau tot bloei, niets was er 'Voor Joden Verboden'. De broers leverden bonbons en marsepein aan De Bijenkorf en de HEMA. Abram was voorzitter van de Jiddische culturele arbeidersvereniging Anski, Philip was er toneelspeler. Hun vrouwen waren actief in het sociale leven, ze ontvingen thuis vele gasten.

Dit verhaal geeft een beeld van de gelukkige, vooroorlogse tijd van de familie Landau in Amsterdam. En van de dappere mensen, die hen in oorlogstijd met gevaar voor eigen leven hielpen. Het is gebaseerd op persoonlijke documenten: krabbeltjes, ansichtkaarten, brieven uit Westerbork en briefkaarten van broer Benjamin Landau uit het getto van Lodz, waarin hij schreeuwde om hulp. Zijn zoon stemde in met publicatie 'opdat velen het lezen.'

Tjitte de Vries (Sneek, 1951) studeerde rechten in Groningen. Werkte 35 jaar bij de provincie Groningen als milieuadviseur. Groeide op met een Joodse moeder en gereformeerde vader. Na vier jaar onderzoek naar zijn Joodse familieleden begrijpt hij pas nu dat 'niet het leven het hoogste goed is, maar recht en rechtvaardigheid', een zin die hem bijbleef van zijn rechtenstudie.



































 
12 november om 21:49
 
Un Joadse familygeskiedenis





Fandaach in Amsterdam bij de boekpresentasy fan En toch willen we liever hier blijven- over de gebroeders Landau en verders bij te woanen. Ut is un familygeskiedenis fan oud-Sneker Tjitte de Vries en gaat over syn Joadse moeke Lyia Landau en har ferwanten.

Mrren mear.
 
11 november om 18:47
 
Joads Sneek





Ut was wear un moaie dynamise week. Un week wrint ik moaie minsen mocht interviewen en hun boeiende ferhalen opskreef. Hilarise ferhalen, mar ok ferhalen met dypgang. Ja, ok branded content, mar wel su opskrive dat ut nyt te merken is. Pure rykdom.

Mrren sal ik naar Amsterdam om dr bij de boekpresentasy fan En toch willen we liever hier blijven- over de gebroeders Landau en verders bij te woanen. Ut is un familygeskiedenis over Tjitte de Vries syn Joadse moeke en har ferwanten. Ik mail regelmatech met Tjitte en mocht um al us interviewe foar de coverstory fan GrootSneek.

Al met al is disse oulopen week dyt in ut teken staat fan Joadse Snekers en hun/oans geskiedenis. Ik bin heel benieuwd naar ut boek wrt ik al passaazjes fan lezen hew. Ik hew mrren ok nch un bijdrage tidens de anbieding.

Fanmiddach de Omrop Frysln kollum foar maandach skreven, dyt ok over Joads Sneek gaan sal.
 
10 november om 19:10
 
Henk & Henk





Gister wear us un uurke bij ouwe maat Henk Feenstra sitten. Ik mocht Henk interview foar GrootSneek. Op 31 desember maakt Henk foar ut laatst syn ronde as melkboer. In hast alle kranten en tydskriften het Henk syn ferhaal over un halve eeuw stelen al staan.

Toch hew ik ut gefol, ik weet ut wel seker, dat ut gister krekt even beter ging omdat wij mekaar ok al mear as 50 jaar kenne. Wear freeslek lacht met Henkie, su at wij mekoar teraard nch altyd noeme.

Na ouloop bij Henk in syn kroech weest. Staan en hange allemaal foarwerpen met un eigen ferhaal, Ja, de klmkes fan Piet ok! Fan un ongekende skoanheid.





Ut interview leze jum in de laatste week fan ovember wel.
 
9 november om 19:55
 
Presentatie nieuw monument voormalige synagoge van Sneek





Vanmorgen is met een indrukkende presentatie het startschot gegeven voor een nieuw monument bij de voormalige synagoge van Sneek. Beeldend kunstenaar Piet Cohen overhandigde burgemeester Jannewietske de Vries het ontwerp.

Daarvoor had Piet Cohen aan de hand van fotos al een persoonlijke toelichting gegeven over het ontwerp en zijn connecties met Sneek.

Piet Cohen heeft een van Cortenstaal gemaakt monument met daarin zes gegoten glazen driehoeken. Het ontwerp verwijst naar de verdwenen Joodse gemeenschap van Sneek gevat in het symbool van de davidster. Het zal worden geplaatst op een muurtje. Zodat het ook duidelijk als monument te herkennen is.

Er is een Stichting Monument Synagoge Sneek opgericht. In de oprichtingsakte van de Stichting wordt het doel formeel verwoord: De Stichting heeft als doel het realiseren van een nieuw monument ter herinnering aan de voormalige synagoge van Sneek en in die zin ook ter nagedachtenis aan de verdwenen Joodse gemeenschap van de stad Sneek en het verrichtten van al wat hiermee verband houdt of daartoe bevorderlijk kan zijn.

Dit doel impliceert niet alleen het realiseren van een monument, maar ook het betrekken van bijvoorbeeld scholen en andere relevante organisaties in dit project om Sneek zodoende te verrijken met een LEVEND monument.

Bovenstaand bericht hew ik fandaach skreven. Ut is altyd un bitsje moeilek om te skriven over dergeleke onderwerpen wrt je self bij betrokken binne. Ik mocht fanmrren de bijeenkomst presenteare en hew drbij twee fersen t de bundel De Dames Pinoen andere fersen over Joadse Snekers foarlezen. Ut waren de fersen Kristallnacht en Tt herinnering, wrbijt ok fanmrren de 25 namen fan de fermoarde Sneker Joaden opnoemd wurdden. Dat wij de presentasy fandaach hadde,, was gyn toefal. Ut is fandaach 84 jaar leden dat de Kristallnacht ( fan 9 op 10 november) was.

Ut is 2022 en opnieuw laait ut antisemitisme wear op. Blif waaksem! Drom bin ik tegare met Marcel Wallage en Matthijs Graafland in dit projekt stapt.



































 
8 november om 20:17
 
Amsterdamdach: GOUD!



 
7 november om 08:36
 
Droomberoep





Sinds ik myn droomberoep toefen, dat fan skriver en sjoernalist, dachdroom ik dus noait mear over wat ik don wil. Ut is su as ut nou is. Myn droom kwam t. Ik fyn ut hearlek om der op t te gaan en minsen te interviewen, ik kom de moaiste lui teugen. Fang kosteleke ferhalen en lch al dy stories ok nch us fast in kranten en tydskriften. Krtom doadgewoan gelukkech met wat ik don.

Foarege week praatte, nee beter lsterde ik naar Coen, dyt over syn droomberoep fertelde. Coen is un bear fan un kearel, un chte stoere trucker. Coen is sjauffeur. At je feul onderwech binne dan is de kaans groat dat je ok feul metmake.

Ik had met Coen oupraten bij De Blauwe Tent, sjauffeurskaf. Dr sden we tegare un gehakbal ete, omdat de gehakballen fan de Blauwe Tent weareldberoemd binne. Bitsje dom fan oans dat we earst nyt even keken hadden f de Blauwe Tent wel open was op maandach. Nee, dus! Gesloten.

Nyt foar 1 gat te fangen reden we wear teruch naar Sneek en bestelden we un plate op un al even moaie lokasy: De Stadsherberg dat nou de naam fan de beroemdste Sneker tbater oait draagt: Bistro Jikke.

Dr in dy fraaie ambiaans fertelde Coen mij kstleke ferhalen en anekdoates t syn leven as trucker, un leven langs en op de wech. Over moaie wechrestaurants drt je hearlek ete konden foar un paar senten. Pteten, suurkoal f boerekoal. Nyt met un halve rookwurst mar met un hele. Ut lievelingseten fan Coen. Dr fertelde hij over

Apart dat wat de ene un droomberoep fynt bij de ander allienech mar foar angstdromen srgt. Ik mut der nyt an denke om nachts langs de sneldyk op un parkearplak staan te mutten bij un bensinestasjon. Slape ine kabine fan sun groate frachtwagen.

Coen sit dat heel anders, hij weet nch presys wrt ut personeel fan un wechrestaurant um mrrensfroech wakker maakte deur met de pollepels op de prtiers te kloppen. Met sukke lui bouwe je in de loop fan e jaren sver un familybaan op, fertelde Coen.

Ik notearde dy ontboezeming braaf, mar sach de sjauffeur met un paar ogen an fan un hoan dyt krekt in de sneeuw sketen had.

Dou fynst dat mar niks loof ik, ut bestaan su as wat dat leide, ferflgde Coen. Om der futdaleks un fraach an toe te foegen. Wat is dyn droomberoep? Ik antwoardde helemaal naar ear en geweten sjoernalist en skriver!
Wrop hij sei un stukje skrive, dat is tch gyn werk? Dat is tch un hobby? Selden hew ik ut sun rake typearing hoard fan wat ik nch tt in lengte fan dagen don blive wil. Stukjes skrive. Su lekker relativearend.

Trouwens ik hew ok un betaald hobby hoar, sei Coen. Wie mach nou gehakballen ine baas syn tiid ete? Mutte se tent wel open don!


 
6 november om 20:28
 
Terskelling





Ut oulopen weekend stond in ut teken fan'e Berenloop 2022, de 25ste edisy. Over gister hew ik al skreven op dit plak. Fandaach waren Ying M. en Geart J. naar Terskelling om dr onder erbarmeleke wearsomstandechheden de halve marathon te draven. Dat hewwe myn kollega's mear as foartreffelek deen. Geart wurdde kampion en Ying klkte ok un geweldege tiid.

Mar tch hong der nyt allienech un echte grausluier over ut eilaan mar ok un figuurleke, toen fanmrrenfroech een fan de twee fermiste drenkelingen fan ut ongeluk, nou 14 dagen leden, anspolde. Wat un drama tch, wat un ferdryt dat ut jonkje nch altyd nyt fonden is. Woarden skiete te krt.
 
5 november om 21:49
 
Berenloop Terskelling





Fandaach wear un GOUDEN dach had. Met myn maten Age & Kees en 9 frouwen de Berenloop 10 km op Terskelling deen. Fanmrren al om 06.00 uur fan bd, naar Harlingen en toen met de snelboat naar Terskelling. Dr ankomen naar fakaansyhske fan Karen en har frynd. Geweldech gastfrij onthaal en foarbereide op oans 10-km tcht.

Prachtech parkours en ut lopen ging fandaach foar mij as un spear. Ik hew myn pr op'e 10 km met anderhalve mint skerper setten: 1 uur, 11 minten en 2 sekonden! Hoppa.

Mar wat mij f'ral bijblift fan disse dach is de fryndskap met 9 prachtege frouwen, dy't wij deur de harddraverij kennen leard hewwe. Un internasjonaal geselskap, fan Chinese tt Turkse Nederlanders.

Na ouloop fan de draverij, we hewwe ut allemaal folbrocht, wear naare fakaansyhske om te douchen en lekker broadsje ete. Drna op Terskelling de kroech in, an lange tafel bierkes en wyn drinke.

Op'e boat teruch naar Harlingen en drna met mekaar naar Sing King Ling foar un tstekende rijsttafel. Ut kon nyt op. Ik bin un befoarrecht mins!









 
4 november om 19:02
 
Saskia & Chantoine Booms





Su dr bin ik dan in ut klompehk foar de hel, kondegde ik fanmiddach myn komst an bij Saskia Boomsma fan de Liwwarder distillearderij sinds 1883. Wist Saskia futdalek wiet se in hs had. Har broer Chantoine houdt fan dy hmr, Sakia sach mij even fragend an.

Om un lang ferhaal, dat wel in un magazine ferskynt, krt te maken. Hoe langer we in gesprek waren hoe nfleker ut wurdde en an ut eind fan ut interview waren liep ik al met broer en sus Boomsma deur de distillearderij en kreech un prachtege rondleiding.

Dat was fanmiddach. Fanmrren kursus had over Social Media. Hearlek om dr nch altyd an met te don. De geest linech houwe!

En fanavend naar Tineke Schouten in Theater Sneek. Inderdaad noait un saai moment en dat mut mar moai su blive!















 
3 november om 21:20
 
En wear op interview...





Fanmrren nyt al tefeul deen, mar fanmiddach wear folle bak met interviewen. Ik hew bij Sake P(ieter) Roodbergen weest om dy te interviewen. Ut wurdde un heel nflek gesprek en fanavend futdaleks mar twerkt. Uteraard wel un loeispannende pt foetbal fan Feyenoord teugen Lazio sin.
 
2 november om 18:19
 
GrootBolsward/IJsselmeerkust





Fandaach leit in Blsert en an'e IJsselmeerkust de nieuwe GrootBolsward/IJsselmeerkust wear op'e kokstmat. Ik had foarge week un moai interview met twee technise meiden. Jelly Mellema maakte der prachtege foto's bij en Frans van Dam srgde foar fraaie opmaak.

Moai om metmekaar an su'n Groot-krant te werken.

Fandaach Dach foar de Prins had: niks deen! Nou ja, fanmiddach moai gesprek had wrfan't myn gesprekspartner sei dat sij ut werk fond. Dat kan ik mij wel foarstelle at je domin binne...
 
1 november om 18:55
 
Soms binne der dagen...





Dagen dy't je even rap fergete wille. Su'n dach was ut gister. E-bike fan 2699 is jatten deur kaansloasen. Nee, nyt fersekerd (folkomen ferkearde snechheid!). Mar blif gewoan met je klauwen fan un ander syn spullen ou!





Interview ouspraak met trucker Coen Prins maakt. Moaie lokasy? De Blauwe Tent. Komme we der an, fotograaf, trucker en sjoernalist. En ja hoar: Op maandag zijn wij gesloten!

Ut interview later bij (Bistro) Jikke deen. Was hartstikkene god! Ferhaal fanmrren al tskreven. Fanmrren interview met twee Hoekstra-telefoanisres had. Ok wear un dikke dm omhooch.

Fanmiddach kennis maakt met Jac. de Vries en Ruby de Vries, De Tiid Blsert. Hele aardege lui! Wurdt ferflgd.

In'e namiddag naar De Walrus: Met je Hart! Prima aksy!