|
![](/images/main/submenubullet.gif) |
27 jannewary om 20:36 |
|
Friesland Post & deadlines
![](/thumbs/27-01-2023/327605798-884559002779869-5195961917474512425-n.jpg)
Herman Broers is sinds foarech jaar de nieuwe eindredakteur fan de Friesland Post en hij genyt sichtber fan syn baan. Hieronder skriëft Herman over de enege échte glossy (ronkronk…) dy’t Fryslaan al hast un halve eeuw ryk is, węrfoar’t ik al wear su’n 25 jaar skriëf.
“Nadat je zoals ik bijna 20 jaar met name boeken hebt gemaakt, is het tempo van publiceren, terug in de wereld van de magazines, het meeste wennen. Ik deed het jarenlang, in combinatie met nieuwsschrijven, maar nu weet ik ineens weer met welke snelheid dat ook maar weer ging. Het staat nooit stil.
Ik mag vier periodieken leiden, opgeteld zijn dat 23 publicatiedata (en dus deadlines) per jaar. Vooral Friesland Post is met 12 maandedities van 100 pagina's, en daarbij ook nog enkele specials, een voortdenderende trein, al vijftig jaar.
Mooi is de enorme breedte. Tuurlijk, allemaal Friesland, maar dan ook alles in Friesland. Alleen al de gloednieuwe editie, deze week verschenen: met een nieuwe serie over de mooiste mancaves en hun eigenaren. Bedacht door uitgever Simon van der Let en mij samen, gemaakt door Henk van der Veer en Tom Coehoorn.
Dit duo bezocht ook Restaurant De Fűke in Echten, van Karin En Jan Peter, het stel dat de oude dorpsschool/dorpshuis daar prachtig nieuw leven inblies.
Wat schreef ik? Natuurmuseum Fryslân bestaat honderd jaar en tikt de 60.000 bezoekers aan. Wat nou coronaperiode? Niet zo gek dus: natuureducatie midden in de stad. Tenslotte belicht ik de oude Friese boerderijen. Acht per maand komen er leeg van de achtduizend (!). Honderden jaren aan erfgoed verdwijnt. Kees van Stralen, ambtenaar erfgoed van de provincie, maakt zich er zorgen over en krijgt podium.
En waar komt Kees vandaan? Juist ja, uit Scherpenzeel. Kom je zomaar ineens een oud-dorpsgenoot tegen, die zijn jeugd doorbracht hier bij ons naast de dorpswinkel. Zo gaat dat in Friesland (Post), en dat allemaal in één tijdschrift. Op naar de volgende”, skriëft Herman Broers.
|
|