dagboek > overzicht
Dagboek febrewary 2009Bekiek hele maand 
 
22 febrewary om 16:31
 
Joop Boomsma





Ut slaat natuurlek negens op dat Abe de Vries in syn bloemlezing ' Het Goud op de weg ' de dichter Joop Boomsma helemaal doadswijgt. Ut is te belachlek foar woarden dat dy potise skerpsliepers fan un Teake Oppewal, Pier Boorsma en Geertrui Visser, dy't de nije Spiegel van de Friese pozie samenstelden, gyn fers fan Boomsma opnommen hewwe. Hulde drom oan tgeverij Venus dat se un nije bundel fan Joop Boomsma tgeven hewwe: ' De klaai is griis novimber '.

De oulopen dagen hew ik de 20 fersen dy't in dizze bundel staat ' freten '. Wat un eigen geld het dizze dichter, wat un prachtege fersen skrift de man. Earst ut titelgedicht fan de bundel mar eventjes. Past wel op su'n grize sundachmiddach in febrewary:

DE KLAAI IS GRIIS NOVIMBER

Der leit in dize oer it gea
yn novimber.
Dampich lizze leech de wolken,
lnreek dyt de bou ferswijt.

Drippen oan e wynbrauwen,
it burd is wiet
in kuier.

Biteln is t hjir,
ik fiel de trekkerspoaren oan e soallen
de klaai is keard en griis glnzje
de kluten yn it wiete ljocht.

Hiel licht lykwols
fernim ik noch de rook
fan sipels en fan koal.

Ynienen is dr in pleats, in beamwl
en fierderop de kontoeren fan in toer
skier.

Dat gjin kleuren
yn novimber.

Dampich lizze leech de wolken,
griis it gea.
De klaai is griis
novimber.

Klapperjend wjukje dowen oer my hinne
en wurde wei, griis, yn e dize.

It libbet hjir
yn novimber
de rook, de reek, it wiete ljocht
op de kearde klaai.
Mar it is sa griis
sa griis
novimber.


Uteraard is dit begrypleke pozy, der staat wat der staat en dat is fanself ferrekte ferdacht, nyt elitr genoech. Wr blive we dan at we suk werk ok al opnimme in oans subsidy bloemlezing? Ne, nou?! Soademiter tch op man, Boomsma is un nyk dichter in de Friese lettertn dy't ansprekende pozy skrift. Hier dit fers:

KONSEPSJE

De winter fan '44 wie benammen kld en deadsk
waard my trochjn
t it skreaune
oer de oarlochstiid-
yn'e Rottefalle
wie it grif net oars.
Us heit- de adrenaline fan it swarthanneljen
sil him jage ha- fn s mem
dy nacht- waarm.

Dy aaisel en dat
iene, lytse spermafiskje: ik.

Leven waard libben,
de winter wie efkes minder kld en deadsk
dy nacht, desimbernacht.

Sa'n die, it geniet, de waarmte
om kjeld en dea:
mear as in heale ieu letter
skriuw ik dit fers.

Konsepsje is tafal.

Hoe blyn mutte je wel nyt weze at je su'n dichter over de kp sien? As laaste sitear ik hier ut fers Blues foar de ld man, un fers over un man dy't hdkanker het. Imponearend moai!

Blues foar de ld man

Hiel sft
fielt er de dea op'e hd.
Net yn'e bonken
of yn it bloed-
hiel sft
fielt er de dea op'e hd.

Hiel sft
fernimt er libben de dea,
fernimt er de dea
dy't libbet op'e hd.

De dea dy't libbet
op'e hd-
dy't libbet.

Ferlern it ferline
en de takomst yn't foar
want hy fielt de dea
dy't libbet op'e hd,
hiel sft
op'e hd-
dy't libbet
hiel sft.

Net yn'e bonken
of yn it bloed-
hy libbet op'e hd
hiel sft
de dea

Hy jout ta en akselt tsjin
en boartet der mei,
fielt en is
de dea op'e hd
hiel sft
de dea op'e hd.

Hiel sft en tear
de hd
de dea
dy't libbet tear op'e hd.

Hiel sft
fielt er de dea op'e hd
fielt er de dea
dy't libbet
hiel sft op'e hd
hiel sft
de dea.

Hy is en libbet-
de dea op'e hd.

Net yn'e bonken
of yn it bloed,
hiel sft libbet de dea
op'e hd.

Dat al dy bloemlezers fan de Friese pozy sukke fersen in dy fstdikke boeken misse mutte fyn ik un grof skandaal. Gelukkech kanne de honderden dy't dageleks dit weblog leze nou wel fan Boomsma syn pozy geniete. Al binne ut mar dry fan de fier kear un haanfol dy't in de bundel staan.