dagboek > overzicht
Dagboek september 2020
 
30 september om 19:22
 
Ferlangen naar...





Allienech bovenstaande foto ( fan Jeroen van der Kallen?) is foar mij op dit moment alles bepalend. Hier ferlang ik echt wel naar!

Foar de rest gaat ut god met mij! Nee, nyt alles want dat fyn ik swaar overdreven. Wrom s ok 'alles' god weze mutte. Ut leven is nou eenmaal nyt perfekt. Ik hew sowieso niks met perfeksionisme en perfeksionisten. Ik wurd altyd raar fan datsoarte fan flk!
 
29 september om 19:05
 
Dolf Verroen





In 1998 kwam Dolf Verroen bij oans in de klas. Ik was toen nch learkracht an de Van Haersma Buma Skoalle in de Hommerts. Ut wurdde un prachtmiddach met dizze meesterskriver. Hij had syn Blauwe Dag fertelde hij toan an oans. Helemaal in ut blau, kompleet met blauw brilmontuur.

Fanmiddach ontmoette ik Verroen wear. Nou bij um ths in Sint Nyk. Reden: Foar de fijfde kear het Dolf Verroen un Zilveren Griffel ontfangen. Dat is teraard wel un pagina wear in GrootdeFryskeMarren.

Ut wurdde un prachtech interview met de termate fitte Verroen, dyt in november 92 jaar hoopt te wurden.


"In aanloop naar de Kinderboekenweek zijn de Zilveren Griffels en Penselen bekendgemaakt. Schrijver Dolf Verroen heeft in de categorie 9 tot 12 jaar voor zijn boek 'Niemand ziet het' de Zilveren Griffel gewonnen.
De Zilveren Griffels behoren tot de belangrijkste literatuurprijzen van Nederland. De bekendmaking werd online gepresenteerd door de bekende presentator van Kinderen voor Kinderen, Ridder van Kooten.

In 'Niemand ziet het' gaat over Victor, die al heel lang weet dat hij van jongens houdt. Hij durft, in 1947, er echter met niemand over te praten. Niet met zijn vader en moeder, niet met meester Maas en helemaal niet met zijn klasgenoten. Totdat een meisje uit zijn klas verliefd op hem wordt De illustraties in het boek van de 91-jarige schrijver zijn van de hand van Charlotte Dematons.

Dolf Verroen won al viermaal eerder een Zilveren Griffel, waaronder vorig jaar voor het boek 'Droomopa'.

 
28 september om 19:42
 
Dit is ut nieuws fan fandaach...






Wat un toestaan is ut tch!
 
27 september om 20:06
 
Maandach was tch wasdach?





Hearleke rustege hrstdach. Teminsten su op ut earste gesicht. Ondertussen hangt ut corona-swaard nch altyd boven oans. Ik bin heel benieuwd hoe't ut ferder gaat dizze week.

Bovenstaande foto maakte ik fanmidaach. Un moai stilleven an ut begin fan de laatste septemberweek 2020. Mar maandach is tch wasdach?

 
26 september om 18:38
 
Wnderskoane foetbalavend deur de ogen fan Pengel...





"De skeer van Van der Veer...."

De skeer van Van der Veer. We moesten er gisteravond tuvergeefs op wachte, net su as OnS 45+ vorig seizoen lang op 'n skamel puntsje moest wachte. Dit seizoen liekt de ploeg echter over nij eelan te beskikken, want gisterafond bouwden de oranje mansjes op De Bou aan un indrukwekkende reeks. En ... as dat jonkje van Rutte binnen nou en een dag of veertien op'e nij tot een sluuting besluut, dan staat d'r binnenkort op ut Suudersportpark - en dat is lang leeden - toch un kampioensrecepsie op de agenda.
Vier speult, vier wonnen en dat ok nog 's op un soevereine wieze. Dat begon al in de eerste wedstried, ondanks dat OnS toen hun sterkhouders an de kant hield. Zonder de al genoemde Van der Veer en Van Bruggen moest de W P B dat vorig seizoen met twee vingers in de neus de skaal won, disse keer een bittere pil slikke en de 2-1 uutslag was eigenlijk een magere afspiegeling van de verhoudingen, al zorgde Janco Croes met een solo la een Balinese daansers wel voor un wonderskone aansluuting.

Ut skipkevolk wrbij OnS-trainer Jan Vlap - Vlappie voor ingewijden - teugenover "sien vijfde kolonne" niet echt aan un veilige Kerst werkte, beweerde overigens dat de skeids eerder un goal van hun over ut hoofd had sien, mar drover liepen de meningen suwel tiedens as na de wedstried uutn. Vooral Van der Veer ontkende, mar gaf bij ut eerste bierke ok fut en dadelijks en grif toe dat men aan de miening van hem as aanhanger van een bepaalde strooming niet al te veul waarde moest toekenne.

Toen laatstgenoemde "Gariensja" eindelek binnen de lijnen verskeen, begon ut bij OnS trouens nog beeter te loopen en wonnen Van der Veer c.s. met 3-1 van lsC, met 1-0 van sWZt en met 3-0 van de voortreffeluke gastheer, al kregen we sien befaamde skeer of de dubbele variant drvan helaas niet te sien, of ik hef vanuut de skaiboks op dat magiese moment krekt naar ut an'dre veld keken.

De W P B keek drna ok de andere kant uut en wel naar booven, al was ut teugen lsC nog un gevalletsje van met de hakken over de sloat. Teugen sWZt was ut verskil mede door un juweelsje van Blokje al wat groater en teugen de al geroemde gastheer nog un tikje ruumer, al probeerde de hekkenspringer in hun goal ut nog wel even spannend te maken. Spannend wed ut echter niet meer, mar dat kon niet voorkomme dat de ploeg van topcoach Top voor ut eerst sinds september 2019 niet op nummer n stond en met 'n tweede plek genoegen moest nimme.

Dat was even wennen voor de jonkjes. Suks in tegenstelling tot de nasit, want drbij was ut weer as vanouds en hoefden se helemaal niet te akklimatiseeren, ook al omdat se toen toch nog un skaal kregen. Wat dat betreft was ut handel as gewoan en hewwe se heel en dal niks mist. Ut enige wat op disse prachtige avond uuteindelijk ontbrak, was toch de skeer van Van der Veer.

Pengel
 
25 september om 12:07
 
Theater Sneek coronaproof





Vooraf vonden ze het bij Theater Sneek gister allemaal best wel even spannend hoe de eerste officile voorstelling in de Sneker cultuurtempel aan de Westersingel zou verlopen. Coronaproof thats the question?! Het theater slaagde glansrijk!

Nadat eerder de voorstelling rond de aanbieding van het boek Bram. De schilder al in het theater was geweest, gisteravond de beurt aan het Noord Nederlands Orkest en Elske DeWall. In verband met de coronamaatregels mocht het NNO en Elske DeWall tweemaal optreden. Beide voorstellingen duurden een uur.

Cor in zn rode jas is afwezig

Directeur Wiebren Buma wachtte het publiek als een goed gastheer op bij de ingang van het theater. Waar normaal gesproken Cor in zn fraaie rode jas het hooggeerde publiek welkom heet, was het nu Buma himself die d coronavraag stelde: Bent u goed gezond? Niemand beantwoordde de vraag ontkennend.
Via duidelijk aangegeven looproutes konden de bezoekers hun jassen vervolgens kwijt aan de medewerkers in de garderobe. Die medewerkers namen de jassen met beschermende witte latex handschoentjes aan, vanachter de veiligheidsschermen.

Drankjes mee in de zaal

Wat anders not done is in Theater Sneek, drankjes meenemen in de theaterzaal mocht nu wel. De drankjes die overigens ook op veilige afstand besteld konden worden.

In de Tttenzaal, maar een negentigtal bezoekers per voorstelling, maar hierdoor wel op zeer veilige afstand van elkaar. Op het podium zaten de musici van het NNO ook op ruime afstand van elkaar. Waar de eerste violist normaal gesproken een handje van de dirigent krijgt, was het gisteravond elleboogje tegen elleboogje! Het publiek onderging het allemaal wat gelaten, zelfs het klappen werd door Elske DeWall geregisseerd.





Aan het einde van het concert, wel een toegift, ook hier weer volgens coronaprotocol. Dus niet eerst het verdwijnen van de artiesten achter de gordijnen, nee gewoon zeggen dat er zonder de gebruikelijke toestanden een extraatje kwam.

Na afloop gaven medewerkers van het theater aan welke rijen de zaal mochten verlaten. Conclusie? Theater Sneek is zo coronaproof als het maar kan. We zullen het ermee moeten doen!
 
24 september om 20:04
 
Elske DeWall en ut Noord Nederland Orkest





Fant ut slaapkamerrt dit fraaie tsicht op de teatertoren fan Theater Sneek. Dot mij god om ut licht te sin! Mar in alle earlekheid: hoe lang gaat ut nch god.

Fanavend bin ik der gelukkech bij.


Het Noord Nederlands Orkest (NNO) komt opnieuw naar Sneek, dit keer samen met niemand minder dan singer-songwriter Elske DeWall!

Deze veelzijdige Friezin heeft haar sporen meer dan verdiend in de Nederlandse muziekscene. DeWall laat met drie albums, optredens in het Ziggo Dome en de rol als Maria in The Passion haar muzikaliteit en veelzijdigheid maar al te goed zien. Ook stond ze samen met de Britse zangsensatie Jonathan Jeremiah en het Metropole Orkest op North Sea Jazz, waar ze een duet van zijn hitsingle Heart Of Stone opvoerden. Ditmaal slaat ze de handen ineen met het NNO om samen swingende en soulvolle nummers te laten horen. Uiteraard zullen Friese nummers hierbij niet ontbreken. Oant sjen!

Setlist
I have Nothing Jessie J
Omarm Elske DeWall
Heb het leven lief Elske DeWall
It Wetter Jan Tekstra
Kald Sunder Dei Elske DeWall
Always Remember us This Way Lady Gaga
Dunsje My de Leafde ut Elske DeWall
Aint Nobody Jessie J
Rise up Andra Day
Flash Light Earth Song Jessie J
(volgorde onder voorbehoud)
 
23 september om 19:36
 
Foto




En astou niks te skriven hest, dan plaatst allienech tch un foto...

Sitaat fan un faste flger fan dit digitale dachboek. Wie't ut is? Dot der nyt toe! >
 
22 september om 19:01
 
Kstelek moai boekje





Gister kreech ik un kstelek moai boekje t 1938 met als titel Het voortplantingsleven van den mensch. Ut is skreven deur H.J. Schim van der Loeff, arts voor zenuw- en zielszieken, geneesheer-directeur van de psychiatrische inrichting St.Anna te Venray.

Ut taalgebrk un kleine 100 jaar leden is fan un wndermoaie skoanheid, dyt ik hier graach even deel:

Deze inbrenging en uitstorting in de vagina is nu de eigenlijke geslachtsdaad, ook wel geslachtsgemeenschap genoemd; in het Latijn:copula d.i. verbinding, coitus d.i. samenkomst, of cohabitate d.i. samenwoning. 1)

1)De gewone positie der echtgenoten bij de copula bestaat hierin, dat de vrouw op haar rug ligt met gespreide beenen en de man over haar heen ligt. Verschillende redenen kunnen andere posities motiveren.

Kom dr teugenwoardech nch us om!
 
21 september om 19:38
 
Met hoogtefrees boven op de fieringtoren fan de RK Sint Martinus Kerk





Sinds un paar maanden staat de fieringtoren fan de RK Sint Martinus Kerk in Sneek an de Singel in de steigers. Eind dizze maand, begin flgende maand is de ferwachting dat de klus klaard is.

Fanmiddach bin ik met waren doadsferachting met Age, Kees & Rinske en Piet Bouwhuis boven in de toren weest. Ik hew dus behoarlek last fan hoogtefrees, mar wat un overwinning dat ik ut deen hew!

Un moai swikje fotos op eensame hoogte make kannen! Ut was ok prachtech wear fanmiddach. Un geweldech tsicht. En opnieuw fiel mij op hoe gron oans stad is!

 
20 september om 18:10
 
Black Boys





Ut is su langsamerhaan un cultklup an ut wurden: Black Boys, spreek t as Blak Boys! Fanmiddach hearlek in ut sontsje an de lijn sitten en fotos maakt fan Black Boys -Nicator (0-4). Foetbal in de 4de klas. Black Boys het ut moeilek om ut hoofd boven water te houwen.

Op frijdach 9 ktober is der un btengewoane ledefergadering fan de klup. Dan sal der sin wurde hoet ut nou ferder mut met de klup. Ut beperkte lede-antal is un groat probleem. In 2024 is ut un eeuw leden dat de klup oprichten wurdde.

Mar f de Boys ut eeuwfeest hale salle? Ut s ferrekte sneu weze, mar allienech met dit praat en un moai shirt rde je ut fanself nyt op. Ik bin heel benieuwd!
 
19 september om 18:37
 
Su sit teleurstelling der t





Foto fanmiddach skoaten in de 95ste mint bij ONS Sneek-avv Swift, at de Amsterdammers de 1-2 skoard hewwe!
 
18 september om 17:03
 
Koning Willem-Alexander ontvangt eerste exemplaar jubileumboek SKS





Bovenstaand kp staat te lezen over un pr-artikeltsje fan un boek wr't ik ok an metwerk hew. Ut was mij un waar genoegen om met eindredaktrise Liesbeth van Keimpema samen te werken. Noait geseik met dizze frou! Al jaren nyt. Boek sit der fraai t!

Myn alderearste bundel met Sneker fersen wurdde oait in ontfangst nommen deur Koaningin Beatrix. Soan Ben ging dwars deur de befeiliging heen, gaf ut bundeltsje an de majesteit en kwam as un spear bij mij teruch: Tientsje! Want dat was wat ik hem beloofd had foar dy strakke aksy!

HEERENVEEN- Het eerste exemplaar van het SKS-jubileumboek is in De Veenhoop onder aanwezigheid van vele schippers en het SKS-bestuur overhandigd aan koning Willem-Alexander. De koning kreeg het boek uit handen van SKS-voorzitter Ren Nagelhout. Het unieke boek, dat de SKS-historie op een zeer beeldende manier uiteenzet, is gemaakt in kader van het 75-jarige jubileum van de SKS.
Al 75 jaar organiseert de Sintrale Kommisje Sktsjesilen (SKS) aan het begin van de noordelijke bouwvakvakantie de strijd om het SKS-kampioenschap.

Veertien sktsjeschippers zeilen twee weken lang om het felbegeerde kampioenschap en de eeuwige roem. Sktsjesilen is niet alleen topsport, het is ook traditie, emotie en feest. De SKS draait op een groot aantal toegewijde vrijwilligers, die er mede voor zorgen dat het sktsjesilen is uitgegroeid tot een van de grootste zeilevenementen ter wereld. In het boek staan, naast veel prachtige fotos, verhalen over schippers en hun families, zeilmakers, scheepsbouwers, tradities, trouwe sponsors en de oorsprong van de SKS. En verhalen over de schippers van weleer die voor de huidige generatie het fundament legden van een solide vereniging die blijft bouwen aan haar toekomst. Want, zoals de schippers door de jaren heen al zeggen: Der moat syld wurde!

Het jubileumboek is in opdracht van de SKS ontwikkeld door de publishingtak van het Heerenveense bedrijf Van der Let & Partners. De samenstelling van het boek werd verzorgd door Elisabeth Post en Liesbeth van Keimpema.

Een boek over de SKS is nooit compleet, maar we hopen dat we met dit unieke koffietafelboek de trots en eer van de SKS benaderen en op een toegankelijke manier beschikbaar maken voor een breed publiek, aldus algemeen directeur Van der Let & Partners, Simon van der Let.

Het 211 paginas tellende boek is vanaf donderdag 24 september te koop in de Friese boekwinkels. De verkoopprijs is 24,95 euro.


 
17 september om 20:05
 
Bysnder earbetoan foar Rina Silvius-Griffioen





Ut sal de measte minsen fandaach nyt opfallen wezen, mar op ut Groatsaan in de etalaazje fan Sterk&sVeer, fan dchterlief Piety, was fandaach un bysnder earbetoan foar Rina Silvius-Griffioen. Rina overleed oulopen maandach, nch mar 75 jaar oud.





Dchterlief maakte in de etalaazje un moai stilleven, met un brandende kears en un moaie quilt-deken dyt Rina foarege week nch bij Piety brocht. Ut binne de dingen dyt der toe don, krekt as de woarden dyt Piety foar har ouwere fryndin (want dat was ut fanself!) skreef. Letterlek om even stil fan te wurden.

I.M. Rina Silvius-Griffioen

Sommige mensen horen in je straatbeeld, maken je straat eigen en zo vertrouwd.

Wat zit je hier mooi meisje...wat een fijne straat he de Scharnestraat...

Het zal oktober 2011 zijn geweest. Mevrouw. Silvius, altijd keurig gekleed stapt een paar keer in de week binnen bij Katrein Kunst.

Opgewekt, belangstellend en nooit zeuren.

Wanneer we in 2015 verhuizen naar het Grootzand is het nog makkelijker om even te buurten. Er zal zo'n 40 jaar tussen ons in zitten maar deze dame heeft een jonge geest en de queen van de kringloopwinkel. Ze haalt de mooiste schatten bij onze buren en showt ze vervolgens vol trots...'kijk hier maak ik dan weer een krans van, die scherven hebben allemaal een verhaal'.

We drinken koffie in hun prachtige woning midden op het Grootzand, terwijl ze ons haar museum laat zien, 'dat had ik zo graag willen maken, een echt museum'.

Zoveel creativiteit!

Meisjes, meisjes nog groter. Ze bewondert als n van de eersten het lege pand op nummer 42! We vertellen haar hoe het allemaal gaat worden. Ze pakt me vast en zegt, meid wat ben je gegroeid.

Voorzichtig steekt ze op 8 april even haar gezicht naar binnen, we komen later hoor, die Corona, bah!

De zomer op het Grootzand is warm, vakanties wisselen af, het wordt stiller. Daar is ze gelukkig weer, 'maar het gaat niet zo goed met me'. Een klein glimmertje schuift ze om haar rimpelige vinger, 'je moet jezelf altijd blijven verwennen met dingen die je niet nodig hebt'...

September 2020, we pakken het quilt wat ze zelf maakte en vorige week bij ons bracht van zolder....een mini museum, een plekje in de etalage, ze zou vast even binnen zijn gelopen om te zeggen hoe mooi de etalages er weer bij staan.

Sommige mensen laten je zien en voelen dat leeftijd relatief is...

Dag lieve mevrouw Silvius



 
16 september om 19:05
 
Dit is wat ik don...





Hieronder ut interview dat ik krtleden met Jurre de Haan had. Dan is ut Jurre, dan Dominique en fanmrren was ut Douwe. De laatste sat in un taksybuske met swaarbewapende Nigerianen, onderwech naar ut befoarradingsskip foar boarplatforms. Toen docht Douwe 'dit moat mar net trochgean...'

De weareld is fol met ferhalen, kleine en groate! Ik mach ut opskrive. Soms maak ik ok nch foto's! Moai leven su, dat besef ik mij donders god. In dizze septemberweek altyd heel dankber! Since 2013

Hieronder ut ferhaal fan Jurre!

Jurre de Haan een leven lang liefde voor de Bloemensymphonie

In augustus 2013 nam Jurre de Haan(70) afscheid als bloemist, nadat hij samen met zijn vrouw Annie bijna 40 jaar Brandsma Bloemensymphonie aan de Marktstraat had bestierd. Hoe is deze fleurrijke Bolswarder sinds die tijd vergaan? Een Paradijsvogel vertelt over een rijk leven, met alle ups en downs. Het enige wat wij doen is luisteren en zo nu en dan een vraag stellen. De voice recorder draait op volle toeren, een interview kun je het niet noemen, een portret misschien?

We praten stads. Jurre prachtig Blserters en ik in het Snekers. In deze talen zijn we het meest ons zelf. Het geeft ook binding, ik heb het gevoel of ik Jurre al jarenlang ken. Plaats van het gesprek is de huiskamer van Jurre en Annie, kleinkind Wietze zit ook aan tafel. Je merkt het kereltje niet, hij vermaakt zich uitstekend met de spelcomputer. Een kind van zijn tijd.

Jurre wacht de vragen niet af, hij begint meteen te vertellen. Over de grootste pest van dit moment, het egosme.

Egosme is de pest van deze tijd

Elkaar iets gunnen, dat is iets wat je tegenwoordig bijna niet meer ziet. Men is heel veel met zichzelf bezig en totaal geen ene moer met een ander te maken wil hebben. Dat is niet alleen in Bolsward zo, maar ik denk bijna over de hele wereld. Egosme. Toen ik anderhalf jaar oud was, kreeg ik polio. Dat heb ik mijn hele leven meegesleurd. Ik zal me er nooit voor schamen. Ik heb van al de fases in het leven genoten. Het begrip van, het houden van. Als je vroeger een cadeautje kreeg was ik drie keer gelukkiger dan een ander, zo voelde dat.

Jurre wordt in 1949 geboren als zesde kind in een gezin van zeven. Er was thuis armoede, vader zat veel in de werkverschaffing, grondwerk. Moeder was 24 uur per dag met de huishouding bezig. Jurre waardeert des ondanks de dingen die hij uit zn jeugd heeft meegekregen. Door zijn afkomst heeft Jurre enorm veel respect voor mensen als zijn vader en moeder.

Gele puddinkjes uit de pispot

We groeiden op in ongeveer de helft van de kamer waar we nu zitten, daar moest iedereen zich maar vermaken. Als we zondags bij elkaar waren dan zaten er drie of vier in de vensterbank te eten. We woonden op het Franekerend, alles is nu al gesloopt, iets wat toen al had gemoeten. Er hingen toen al verschillende borden met Onbewoonbaar verklaarde woning. Als we s winters in bed lagen en het sneeuwde dan lag er bij wijze van spreken evenveel sneeuw op de dekens als op het dak. Als je s nachts plassen moest deed je dat op de pot en als je de volgende morgen de pot wilde legen, dan moest de inhoud eruit bikken. Het waren gele puddinkjes. Als we visten dan deden we dat niet alleen voor het plezier, de vissen verdwenen allemaal in de koekenpan. En als we een eend konden snippen, lieten we dat ook niet na. Ik wel eens gezegd dat ik in mijn jeugd meer eend heb gegeten dan dat ze nu bij de Wijnberg serveren.

Brandsma Bloemensymphonie

Het werkzame leven van Jurre begint al, als hij amper van de lagere school is. Hij kan een baantje bij Brandsma Bloemensymphonie in Bolsward krijgen. Doordat Jurre twee keer een half jaar in het ziekenhuis moest liggen, blijft hij ook twee keer zitten op de lagere school.

Toen ik hoorde dat een goede bekende, Cor de Groot, bij Brandsma vandaan ging en er zodoende een baantje vrijkwam heb ik meester een hand gegeven en ben naar Piet Brandsma gefietst. Kan ik hier ook werken, heb ik Brandsma gevraagd. Twee uren later stond ik al corsages te maken, ik wist er het bestaan niet van. Die dingen konden wij thuis niet betalen. Cor de Groot, dat wist ik, verdiende 22 en een halve gulden per week. Dat was voor de werkzaamheden die hij deed heel veel geld. Toen Brandsma aan het eind van de week aan mij vroeg wat ik wilde verdienen zei ik: Doe maar hetzelfde als Cor de Groot. Het antwoord van Brandsma was prima. Wat ik niet in de gaten had was dat Brandsma dacht dit is handel. Ik moest voor dat bedrag zes dagen en twee avonden werken en Cor de Groot deed hetzelfde werk na schooltijd, op zaterdag en woensdagmiddag. Maar ik was blij, ik had een baan en ik kon iets voor thuis betekenen. Ik was zo ongelofelijk blij dat ik op zaterdagavond tegen moeder kon zeggen, hier heb je een tientje! Er ging nog een tientje naar de bank en twee vijftig was mijn zakcentje.

Grafkrans om de nek

De jonge Jurre geniet met volle teugen van zn baantje bij Brandsma, op de fiets bloemen bezorgen in Bolsward en alle omliggende dorpen. Veel fijner dan bijvoorbeeld bij Frisia Harlingen in de fabriek, waar hij ook kon komen. Op de fiets voelt Jurre zich vrij. En hij kent uiteraard iedereen in Bolsward en wijde omtrek. Later als hij er oud genoeg voor is, krijgt Jurre een bromfiets van de zaak.

Of ik gekke dingen beleefd heb. Hoeveel tijd heb je? Maar goed, dat verhaal over de grafkrans zeg je? Ja, dat was wel gek verhaal. Ik moest een dure grafkrans bezorgen, had de krans over mijn schouder geslagen, met de arm erdoorheen. Kom ik vlak voor het stadhuis met het voorwiel van de fiets in de tramrails. Onderuit vanzelf. Er schoot maar een ding door mn kop, die krans moet heel blijven, de rest was niet belangrijk. Schrammen en bulten, overal maar de krans mankeerde niets!

Nog een mooie anekdote. Er was een stel dat zoveel jaar getrouwd was, en wat er aan bloem klaar stond dat wil jij niet weten. Ik er heen met de eerste boeketten, niet allemaal tegelijk. De bloemen worden blij in ontvangst genomen en ik moest even wachten. Krijg ik een kwartje als beloning voor het bezorgen. Toen wist ik al, dat er nog vele kwartjes zouden volgen die dag!

Eigen zaak vernoemd naar een bekend lied van Anneke Grnloh

Nadat Jurre zes zeven jaar bij Brandsma in dienst is geweest, krijgt hij de kans om een eigen bloemenzaak te beginnen. Samen met zn Annie wordt dat Bloemhuis Paradiso in de Wipstraat. Paradiso, vernoemd naar het bekende lied van Anneke Grnloh. Jurre herinnert zich de opening nog als de dag van gister.

Ik had eigenlijk nog geen nagel om mn kont te krabben, ik moest nog twintig worden. Mijn oudste broer Jan, die in Weesp woonde, maakte mij erop attent dat het winkeltje in de Wipstraat te koop stond. Om een lang verhaal kort te maken, ik kocht het pandje. Ik ging iets voor mij zelf doen! Naast de winkel schafte ik een oude Ford Transit bus aan en daarmee ging ik langs de deuren, bloemen venten. Op een gegeven moment hadden we genoeg naamsbekendheid en toen moest de winkelopening maar officieel zijn. Kisten met planten op de stoep, bloemen en ga zo maar door. Opening met tevens verkoop, zo kondigde ik het aan. Heel dom! Dat open huis en met verkoop duurde ongeveer een halfuur, toen was alles uitverkocht. De bezoekers die daarna kwamen, zagen alleen nog maar lege planken in de winkel! Ik stond voor Joker!

Overname van Brandsmas Bloemensymphonie

Uiteraard was Brandsma eerst niet blij dat zn meesterknecht een eigen bloemzaak in Bolsward begon. Maar uiteindelijk wordt de vrede weer getekend en Jurre en Annie gaan terug naar Brandsma om de Bloemensymphonie aan de Marktstraat te huren. Dat duurt twee jaar en daarna neemt het stel de zaak definitief over. Ze zullen maar liefst 40 jaar aan het roer van een bloeiende bloemenzaak staan. Het echtpaar krijgt twee kinderen, Marieke en Jurjen.

Eigenlijk was de winkel mijn eerste kindje, zegt Jurre. Ik begrijp het dat je dat lichtelijk overdreven vindt, maar het was wel zo. Ok, ik moet die uitspraak toch weer terugnemen, het gaat om het gevoel. Je moet niet vergeten dat er eentje van Dikke Jan de Haan, eigenaar van de Bloemensymphonie! We hebben het samengedaan, omdat we passie hadden en gemotiveerd waren! Waarom ik het zo mooi vond? Het is een levend product, je komt met alle soorten mensen in aanraking, veel vreugde, maar ook verdriet. Er tussenin ligt ontzettend veel ruimte, wat je zelf in mag vullen.
Nadat Jurre en Annie de Haan uit de zaak gegaan zijn, hebben ze de bloemzaak verhuurd. De hele inboedel werd verkocht. Een klein oranje aardappelschilmesje is het enig wat Jurre nog heeft van die rijke inboedel.

Ondertussen staat hun levenswerk leeg en dat doet toch zeer. Dat kenst wel stelle!

 
15 september om 18:49
 
Foto prikkelt





Dizze foto prikkelt & triggert mij! Ut ferhaal der achter sa seker komme. Sit dr mar nyt over in.

Ut was anders un kostlek moaie dach fandaach!
 
14 september om 19:31
 
Blserters





Fanmrren hearlek an ut draven weest met maat Age B. Ut Wilhelminapark op un skitterende nasomermrren is ut foarprtaal fan ut Paradys. Fanmiddach an ut skriven weest, f eigenlek an ut tskriven fan interview dyt ik opnommen hew. Plezierech werk om te don. Skave en fral futlate, dat is ut werk.
Hieronder myn editorial dyt in de laatste GrootBolsward staat:

Blserters

Nee, ik bedoel niet de inwoners van de stad, ik heb het over de taal van de Bolwarders. Ut Blserters f, het stadsdialect van Bolsward. Voor de goede orde, met het begrip dialect is niets mis mee, het is een taalkundige kwalificatie.

Dialecten zijn in de moderne Europese maatschappij hebben meestal lokale en sociale grenzen, de gebruikers van een bepaald dialect vormen dan een sociaal beperkte groep in een bepaalde streek of in het geval van het Bolwarders, een stad. Het gebruiken van het Blserters heeft iets eigens, het geeft vaak een thuisgevoel.

In de gemeente Sdwest-Frysln is een rijk en kleurrijk taalboeket, waar we volgens mijn bescheiden mening trots op mogen zijn. Sterker nog, een bont taalboeket dat we met elkaar moeten koesteren. Naast de stadstalen in SWF, zijn het Fries en het Hindeloopers taalmonumentjes die alle aandacht verdienen.

Toen ik bij oer-Bolswarder Jurre de Haan op bezoek was om zijn levensverhaal op te schrijven, onmogelijke opgave omdat in twee krantenpaginas te doen, was de voertaal stads. Jurre in ut Blserters en ik in ut Snekers. Volkomen onzinnig om met elkaar in een andere taal te communiceren, met de taal van je hart kom je het dichtstbij. Jurre praat nog authentiek Blserters, voor zover ik dat als Sneker kan nagaan. Zelf schrijf ik al jaren in het Snekers en er zijn naast Jurre nog enkele Bolwarders waarbij ik in het stads correspondeer. Age Huitema, ook niet onbekend in Bolsward, is er eentje van. En als ik in Hindeloopen interview vraag ik altijd of het ook in het Hylpers kan.

In de raad van Sdwest-Frysln worden slechts twee talen gesproken: Hollands en Fries. Daar telt het stads niet mee. Nu Bolswarder Bauke Dam de nieuwe wethouder van het CDA ( van harte met de benoeming Dam!) wordt, gloort er weer hoop voor het Blserters. Brk ut Blserters aansens mar aktyf Dam, laat dy Sneker wethouwers mar us wat hoare, dy ferreke ut tch om de taal fan de Waterpoortstad te praten.

Kom mij nyt aansetten met ut ferlechje hoever kom je nu met het Bolwarders en het Snekers. Een volkomen misplaatste opmerking, het gaat erom hoe diep je met een taal komt. Bij Jurre de Haan was dat behoorlijk diep!

 
13 september om 18:57
 
De mem fan





Fanmiddach un heel aardech interview met aktrise Dominique van Vliet hat. Se speult foar de derde kear de rol fan de mem fan Hielke & Sietze Klinkhamer in de nieuwe film over de bekende tweeling.

Ut interview gaat over de persoan Dominque van Vliet en sal binnenkrt in de Friesland Post ferskine.

Inderdaad der is foar mij noait un dach utselde. Omdat ik der tch was, de andere crewleden ok even op e foto setten





 
12 september om 21:50
 
Memorabele foetbalwedstryd





Fanavend un memorabele foetbalwedstryd metmaakt: de earste corona thswedstryd fan SC Heerenveen. Mazzel dat ik foar dizze earste wedstryd inlotten was. Uteraard GOUDEn seizonkaarthouwer. Nou al foar ut 31ste jaar tegare met B. Rykdom!





Ut loopke fan ut McDonalds parkearterrein folde al heel anders an as nrmaal. Overal kleine ploechjes supprters. Bij ut Abe Lenstra Stadion un hele groate wall of fam met allemaal pompebldsjes, met drop de namen fan de Gouden spprters. Ut was mij te druk om tussen in te gaan staan en oans namen op te soeke.





Stewards met SC Heerenveen moankapkes foar! Disiplineard in de rij staan! In ut stadion mear as genoech oustaan fan mekaar. Ut Frys flksliet diskear t de ldsprekers, sach dat Syb van der Ploeg opnommen was op de middenstip!

Speulers fan SC Heerenveen dyt met un groat spandoek opkwamen en de spprters dyt in dizze onsekere tiden de klup trou blive bedanken.





Foarou un bitsje fertrouwen in de goeie ouloop, want gyn enkele wedstryd in de foarbereiding winne is nou nyt bepaald befrdelek foar ut selffertrouwen. Mar wnder boven wnder un frank & fris speulend Heerenveen. Foar rust al de 1-0 fan Lucas Woudenberg.





In de pauze alle rmte om koffy f bier te halen. Sterkernch at je patat hewwe wden dan wurdde dat brocht! Ik w trouwens gyn snacks! Wel even pisse. Dat kon fanou un swart krs. Of krekt nyt.

Na de pauze kwam Heerenveen amper in e problemen. Opfallend hoe faak der foar de ploech klapt wurdde en ut geroffel op de lege blauwe kpstoltsjes was ok wel joppech.

De 2-0 was mear as ferdind. De wurdde songen!





Na ouloop opnieuw disipline bij de spprters: Sitten bliuwe op un raoad brdsje en toen we ut stadion ferlate mochten kwam de tekst Oant sjen tefoarskyn. Al met al un histoarise foetbalavend had!



 
11 september om 18:29
 
Interviewdach





Ut was foar mij fandaach un interviewdach. Ik kom dan altyd op hele ferskillende plakken en ik ontmoet dan minsen dy't ik fertelle laat. Fanmrren was ik op un eeuwenoudplak, nch gyn 5 km fan Sneek.





Toen ik over de oprydlaan reed, had ik ut gefol dat ik ergens in Itali was. An beide kanten fan'e 'reed' rike ranken fol met blauwe drven. Heel bysonder.

Ok un histoarys plak, want oait liepen en werkten hier de monniken van Thabor! Ferhaal komt eind dizze maand in GrootSneek.
 
10 september om 11:38
 
September-editie van GrootBolsward-IJsselmeerkust is t






De september-editie van GrootBolsward-IJsselmeerkust ligt deze week weer in de brievenbus! Met daarin het verhaal van fleurrijke Bolswarder Jurre de Haan die samen met zijn vrouw Annie 40 jaar Brandsma Bloemensymphonie bestierde: Of ik gekke dingen beleefd heb? Hoeveel tijd heb je?

Face to Face met ljepper met lef Marrit van der Wal uit It Heidenskip. De enige vrouw die met een stok van de maximaal toegestane lengte van 13,25 meter springt.
En nog veel meer mooie verhalen over de regio!

 
9 september om 18:05
 
Nije bondel Sjoerd Bottema






LJOUWERT- By de Afk is ferskynd: De grize oer de grouwe, nije en bewurke folksferhalen fan Sjoerd Bottema Goeie ferhalen meie altyd wer op e nij ferteld wurde. Yn dizze bondel jout Sjoerd Bottema syn eigen draai oan bekende en minder bekende folksferhalen.

Oer duvels, heksen, spken en oar rosmos. Oer harren tjustere praktiken, grouwelich en grousum, mar ek gauris fermaaklik. Sjoerd Bottema debutearre yn 1995 mei It fertriet fan dokter Kildare. Drnei ferskynden ferskillende ferhalebondels en in roman.

Yn 2020 waard it ferhaal Total Loss bekroand mei in Rely Jorritsmapriis. It boek leit no yn de boekhannel!

Boekgegevens: De grize oer de grouwe Auteur: Sjoerd Bottema Utfiering: paperback ISBN: 978 949 315 943 3 Ferkeappriis: 16,50 www.afuk.frl
 
8 september om 20:52
 
Skeids





Oulopen saterdachmiddach maakte ik bovenstaande foto. De skeids dot syn warming-up foar de wedstryd ONS Sneek- Berkum (1-5).

 
7 september om 19:35
 
Dolf Jansen in Sneek





Oulopen frijdachmiddach was ik anwezech bij un live talkshow an ut Martiniplein nummer 11, in de studio fan PlusNauta.

Een boeiende talkshow onder leiding van presentator en schrijver zkan Akyol met als speciale gast minister Cora van Nieuwenhoven. Ook de nieuwe landelijke VNO-NCW voorzitter schoof aan om o.a. te praten over de infrastructuur en de mobiliteit van het noorden. Cabaretier Dolf Jansen gaf op humoristische wijze zijn beschouwingen over de uitzending, skreef ik foar GrootSneek.





Dolf Jansen





Foarou praatte ik met Dolf Jansen en su as su faak bliekt dan wear dat de chte groate artysten ut meast toegankelek binne. Wars fan alle kapsones. Dolf ok. Hij deelde dat ut foar hem en syn ondernimming ok beslist ferwarrende tiden binne. Sun schnabbel as frijdachmiddach pakt hij termate serieus op. Wat un geweldege beskouwing gaf hij frijdachmiddach over wat hij hoard en sin had. Groate klasbak!

Burgemeester Jannewietske de Vries





Wat Ferd Grapperhaus overkwam, dr waakte burgemeester Jannewietske de Vries foar. De 1.5 meter! Foardat de minister kwam, ston de Sdwest-Frysln burgemeester op feilege oustaan, foar iedereen.
 
6 september om 13:47
 
Als de Potten de Jordaan wordt





Eerder doopte dominee Wouter Bandstra van de Baptisten Gemeente in Sneek al eens een gemeentelid in de Sneker Boategoat. Dat was op 18 juni 2017. Vanmorgen hield de Evangelische Gemeente Sneek een doopdienst op het Pottenstrand, waar maar liefst 24 mensen, waaronder een groot aantal jongeren, zich door onderdompeling liet dopen. Het werd een bijzondere gebeurtenis: Als de Potten de Jordaan wordt!

Eigenlijk hadden we in maart al een speciale doopdienst gepland bij ons in de Hemkerk. Maar door corona kon dit geen doorgang vinden, vertelt Klaas Struiksma van de EGS.

Het is geweldig dat 24 mensen de keuze maken om Jezus te volgen. Ik weet zeker dat ze van een leven zonder hoop in n keer naar een leven gaan tot een eeuwigheid met alle hoop die er maar is, weet Struiksma als woordvoerder van de Hemkerk, die 275 leden heeft. Struiksma en de voorbereidingscommissie hebben alles tot in de (corona-)puntjes geregeld. De bezoekers, tussen de 300 en 400 mensen, zitten keurig netjes op zelf meegebrachte campingstoeltjes aan de rand van het water. Wat o.a. opvalt is de blijheid die de aanwezigen uitstralen, waaronder ook alweer opvallend veel jeugd.
De dienst, waarbij Lourens du Plessis voorganger is, begint met gebed en daar volgt een dooplied:
In het water van de doop
zien wij hoe God zelf belooft
dat zijn Naam voorgoed aan ons verbonden is.
Water dat getuigt en spreekt
van de hoop die in ons leeft,
at Gods liefde voor ons niet veranderd is.

Daarna volgt een preek, waarbij Handelingen 8:36-38 centraal staat, waarbij de voorganger zegt: De doop is belangrijk. Het getuigt ervan dat de dopeling tot geloof is gekomen en kan belijden: Ik geloof dat Jezus Christus de Zoon van God is.

Centraal tijdens deze dienst staat uiteraard de doopplechtigheid zelf, waarbij de dopelingen steeds vooraf een getuigenis van het podium uitspreken. Stuk voor stuk doen ze dat met innige overtuiging. Ieder op zijn of haar eigen wijze.

Gods bestuurbare autootje

Zo zegt Daan van Tricht: Hallo ik ben Daan. Ik laat mij vandaag dopen omdat ik Gods bestuurbare autootje wil worden, daar bedoel ik mee dat Hij mij mag leiden tot waar Hij mij wil hebben.

Daarna krijgt Daan een dooptekst mee en loopt hij het water in om door gemeenteleden van de EGS gedoopt te worden. Hij gaat helemaal kopje-onder! Met een blij gezicht komt hij even later weer tevoorschijn uit het Pottenwater! Zo gaat het met alle andere dopelingen ook. Keer op keer klinkt er luid applaus van de aanwezigen. Een witte badhanddoek, of moet ik zeggen doopdoek, met persoonlijke gegeven krijgen de dopelingen daarna uit handen van een bekende. Een aandenken aan een bijzondere morgen!

 
6 september om 09:12
 
Nije twatalige dichtbondel fan Simon Oosting





By de Afk is ferskynd: DCen tichterby / DCen dichterbij, twatalige dichtbondel fan Simon Oosting Dizze tredde bondel fan Simon Oosting is twatalich en hjit DC...en tichterby / DC...en dichterbij.

DC is Washington DC drt de dichter in skoft wenne hat; gedichten oer DC steane yn it skift mei de gelikense namme. Der komme mear fiere streken oan bar, mar ek de omkriten fan de Feanhoop yn Frysln drt de dichter in searje gedichten oer brgen makke hat. De bondel hat fiif skiften dyt allegear in motto meikrigen hawwe t de Odyssee.

Deze derde bundel van Simon Oosting is tweetalig, Fries en Nederlands, en heet DC...en tichterby / DC...en dichterbij. DC is Washington DC waar de dichter een tijd woonde; gedichten over DC staan in de gelijknamige afdeling van de bundel. Er komen nog andere verre gebieden aan de orde, maar ook de streek rondom de Veenhoop in Friesland waar de dichter een serie gedichten over bruggen maakte. De bundel bestaat uit vijf afdelingen die ieder een motto hebben meegekregen uit de Odyssee.
De dichtbondel leit no yn de boekhannel!

Boekgegevens: DCen tichterby / DCen dichterbij Auteur: Simon Oosting Utfiering: paperback ISBN: 978 949 315 940 2 Ferkeappriis: 17,50 www.afuk.frl

 
5 september om 12:32
 
Waardig eerbetoon aan veelzijdig artiest Bram Vermeulen in Theater Sneek





Op 4 september 2004 overleed veelzijdig artiest Bram Vermeulen onverwacht in zijn slaap aan een hartstilstand. Hij was op vakantie in Toscana. Gisteravond, precies zestien jaar na zijn overlijden, kreeg Vermeulen een bijzondere ode in Theater Sneek. Daar werd het schitterende boekwerk Bram, de schilder- 15 jaar schilderkunst aangeboden.

En er was een muzikale hommage van o.a. Bram zn dochter Katarina Vermeulen en de Dopegezinde Gemeente. Sneker Peter Bax, samen met Tamara en Katarine Vermeulen samensteller van het boek, beleefde een gouden avond: Ik hew jum nyt fergees naar ut teater komme laten nou?!

Nadat eerder afgelopen week Theater Sneek de deuren alweer opende voor het Prefestival, de opwarmer voor het Werkfestival Sdwest-Fysln, was er gisteravond een heuse voorstelling. Het voelde als vanouds om op het rode pluche van de Sneker theaterstoelen te mogen zitten.

Weleens waar op gepaste afstand en maar met 85 mensen in een theaterwaar 600 mensen plaats kunnen nemen, maar toch. Twee keer een voorstelling, het begin is er!
De avond begon met het door Bram zn dochter Tamara voorgelezen lange gedicht Wie werpt er in ongelijke strijd/de wal op tegen vervlakking?

Daarna volgde een muzikale ode aan haar vader, waarin de klassiekers als Politiek ( zelfs tweemaal!) en de Steen uiteraard niet ontbraken. Een heerlijk optreden van de Dopegezinde Gemeente! Hoogtepunt was de aanbieding van het boek. Tamara en Katarina mochten het aanbieden aan hun halfbroers Daan en Jesse en hun halfzus Wevika.

Peter Bax, een vriend van Bram Vermeulen, hield voor de aanbieding van het boek, waarvan er 1000 gedrukt zijn, een speech waarin hij de sponsoren en donateurs bedankte: Bij mij valt er nu een hele last van mijn schouders, bijna 17 jaar heb ik hieraan gewerkt, samen met Jan Potma. Schouder aan schouder hebben wij in al die jaren uren achter het scherm gezeten om er iets moois van te maken. En het resultaat mag er zijn!

Dat is een aardig eufemisme, want het boek ziet er prachtig uit en is ook nog eens voorzien van een genummerde art-print. Een echt collectors item!


Resum: Wat ontzettend fijn dat het Theater Sneek gisteravond weer open kon zijn voor publiek, een heuse voorstelling in coronatijd die moed geeft voor de toekomst:

Wie staat er pal in verloren stelling,
Voor fantasie en voor verbeelding?
Wie staat er voor de verandering klaar?
De nieuwe tijd is daar?!
Dat is de kunstenaar
De dappere, drieste,
de moedige, koppige kunstenaar.

Bram Vermeulen was niet alleen veelzijdig artiest, hij had blijkbaar ook profetische gaven!

 
4 september om 10:33
  By de Afk is ferskynd: Jesse fan Mindert Wijnstra





WARNS-Joshua moat ferhzje. Hy komt fan Ljouwert en giet mei syn mem by pake wenjen, op de pleats oan e seedyk.

Wrom moast er sa hals-oer-de-kop ferhzje en wurdt syn namme ynienen feroare yn Jesse? Joshua/Jesse hat it der dreech mei: de nijsgjirrigens fan de bern op it doarp, syn heit dyt oppakt is, syn hn dyt net meiferhzje koe en syn mem dyt sa gau mooglik wer ferhzje wol Hoe slacht er him hjir trochhinne en wa kin hy fertrouwe? Lieke miskien? In famke dat ek oan de seedyk wennet. En drt er ferlyfd op wurdt.

Mindert Wijnstra (1945) syn earste berneboek, Kninekeutels yn it oerwld, ferskynde yn 1982. Der soenen noch folle mear folgje fan dizze ferhaleferteller by tstek. Yn 1992 waard It hs fol ferhalen bekroand mei de Simke Kloostermanpriis. It boek krige boppedat ynternasjonale wurdearring mei in oersetting yn it Japansk en Koreaansk en stie op de earelist fan de IBBY (International Board on Books) for Young People).

Ek De stilte fan Joachem(2008) waard nomineard foar de Simke Kloostermanpriis. Foar ien fan syn meast resinte boeken, Bart en Bouke, wurke Mindert Wijnstra tegearre mei kollega-skriuwer Dolf Verroen, drt er ek mei de skoallen by del gie foar it projekt De Schoolschrijver. Jesse leit no yn de boekhannel! Boekgegevens: Jesse Auteur: Mindert Wijnstra Utfiering: hurd kaft ISBN: 978 949 315 939 6 Ferkeappriis: 14,95 www.afuk.frl

 
3 september om 18:22
 
Ferwarde grize ouwe man soekt...






Met dank an fotograaf Tom Coehoorn!
 
2 september om 19:58
 
Skier





Gister na Skier weest, fandaach nch even an ut nagenieten fan un moaie dach. In myn mobyltsje prachtege foto's. fyn ik self, fan un skitterende wolkelucht bover ut eilaan.

Fandaach was ok su'n fraaie septemberdach. Ik mocht fanmrren ut bysondere ferhaal fan de Roazefrou opnimme. De Roazefrou? Ja, de Roazefrou. Binnenkrt wel mear.
 
1 september om 20:14
 
Met Tom op Tournee





Foto Tom Coehoorn

Fandaach met fotograaf Tom Coehoorn op Toernee naar Skiermonnikooch weest, dt we Arend Maris interviewe mochten foar de Friesland Post seary de dorpsferteller.





Diskear kregen we un priv rondleiding deur ut drp. Heel bysnder. Ok nch un onferwachte ontmoeting met Lina de frou fan kameraman Dick Kool. Wat un gasfrije frou!





Over onferwachte ontmoetings. Terwyl Tom en ik op ut terras bij Hotel Van der Werf an un tsmiter sitte komt Wiebe Taekema foarbij fytsen. Hij remt, sit mij en roep h Henk en ik ha dy Wiebe. We hadden mekaar in mear as 40 jaar nyt sin! Wiebe en ik waren stdymaten op de P.A. We hewwe gewoan ferder praat, as was ut gister!





Na ut interview in ut drp binne Tom en ik naar boerderij De Oorsprong gaan naar Freek en Marieke, dyt der un groepsakkomodasy/kampearboerderij en melkfeehouderij hewwe. Sinds twee jaar make se ok Boerenyoghurt en Boerenfla. Ferrekte interessant.









Om 4 uur met de snelboat teruch naar de wal. Krtom, un prachtdach!